Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AUSPÚH,~U
m. sh. ~Ë, ~ËT tek. Tub shkarkues ose sistem shkarkues në mjetet motorike, që shërben për mënjanimin ose lirimin e gazrave helmuese që krijohen me djegien e karburantit në motorët me djegie të brendshme, gjatë ftohjes së tyre dhe zbutjes së zhurmës në motor; sistem shkarkimi i gazrave; marmitë. Nxjerrje e gazrave nga auspuhu. Vendos një auspuh zhurmues. Veturës i është çarë auspuhu.
GUMËZHÍTËS,~E mb. Që gumëzhin; buçitës; shurdhues. E ka zërin gumëzhitës si të gjinkallës.
✱Sin.: i zhurmshëm, zhurmues, zhuzhuritës, shurdhues, gëlues.
POTEREXHÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË bised. Ai që e ka zakon të zihet e të bëjë potere; shamataxhi, shamatar.
✱Sin.: poteremadh, zhurmëmadh, zhurmëtar, zhurmues, shamatar, sherrtar.
ZHANGËLLÚES,~E mb. Që bën një zhurmë të lehtë, të zgjatur e mbytëse, zhurmues. Rrëke zhangëlluese. Klasë zhangëlluese. Po ecnim të qetë në një pyll zhangëllues me pisha të dendura.
ZHÚRMSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që bën zhurmë kur lëviz, kur punon ose kur kalon diçka nëpër të; kund. i qetë. Lumë (përrua, det) i zhurmshëm. Tren (aeroplan) i zhurmshëm. Gjithë lagjja atëherë ishte e zhurmshme.
2. Që flet me zë të lartë; që bën shumë zhurmë e rrëmujë, zhurmëmadh. Turmë e zhurmshme. Nxënës (fëmijë) të zhurmshëm. - Më të zhurmshëm si ai nuk gjen. - Mos më merr për ndonjë njeri të zhurmshëm e poterexhi?
3. Që bëhet me shumë zhurmë; që shoqërohet me zhurma; që nuk ka tingëllim të rregullt e të qartë. Muzikë e zhurmshme. Lodra të zhurmshme. Mbledhje e zhurmshme. Frymëmarrje e zhurmshme.
4. Që ka shumë zhurmë e rrëmujë; që është plot gjallëri nga lëvizjet e njerëzve, të makinave etj.; që gumëzhin, zhurmëmadh. Qytet i zhurmshëm. Rrugë e zhurmshme. Jetë e zhurmshme. Panair i zhurmshëm. Ditë të zhurmshme.
5. keq. Që bëhet qëllimisht me zhurmë e bujë për të tërhequr vëmendjen e të tjerëve, zhurmëmadh. Deklarata (bisedime) të zhurmshme. Takim i zhurmshëm. Fushatë e zhurmshme.
6. Që bën bujë, i bujshëm. Fitore e zhurmshme.
✱Sin.: i zhurmët, i paqetë, i potershëm, zhurmues, gumzhitës, shurdhues, zhurmëmadh, zhurmëshumë, zhurmëplotë, zhurmëtar, i bujshëm.
ZHURMËBËRËS,~E mb. Që bën zhurmë, që krijon zhurma për qëllime të ndryshme; zhurmues; kund. zhurmëmbytës. Aparat zhurmëbërës.
ZHURMËTÁR,~E mb. 1. Që flet me zë të lartë e që bën shumë zhurmë; zhurmëmadh, zhurmaxhi, i zhurmshëm. Krushq zhurmëtarë. Turmë zhurmëtare.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Ndryshe nga shumë zhurmëtarë të sotëm publikë, mua më intereson.
✱Sin.: zhurmues, zhurmatar, zhurmator, zhurmaxhi, poterexhi.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë