Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GUMËZHÍ/N vep., ~U, ~RË jokal., vet. v. III 1. Nxjerr një zhurmë të vazhdueshme kur fluturon (për bletën, për arëzën etj.), nxjerr gumëzhimë. Gumëzhijnë bletët (grerëzat).
2. Nxjerr a lëshon një zhurmë të ngjashme me atë që bëjnë bletët, arëzat kur fluturojnë; buçet, uturin. Gumëzhin motori. Gumëzhijnë aeroplanët. Gumëzhijnë telat e telefonit. Gumëzhin era (deti). Gumëzhin shkolla (salla, klasa). Gumëzhijnë rrugët. Gumëzhin sheshi (oborri i shkollës). Më gumëzhijnë veshët.
3. fig. Ka gjallëri të madhe nga një veprimtari e dendur, është ngritur peshë, është vënë në lëvizje për një çështje etj. Gumëzhinte tërë Shqipëria.
4. fig. Është mbushur nga fjalët e botës (kur në një qytet etj. flitet nga të gjithë për dikë a për diçka). Gumëzhinte gjithë qyteti nga fjalët.
✱Sin.: gumëzhit, buburit, buit, roit, vrumbullit, zien, bulbëron, buçet, uturin, gërgërit, gërhit, zëzëllon, zukat, zhurmëron, zhurmon, zhuzhet, zhuzhurit, gëlon.
ZHAURÍ/N vep., ~U, ~RË jokal. Bën një zhurmë të madhe e të zgjatur, bën zhaurimë; rrapëllin. Zhaurinin ujërat. Zhaurin deti (lumi, përroi). Zhaurin shiu. Zhaurinin gjethet. Një kuti teneqeje po zhaurinte duke u rrokullisur në vijën e ujit. Dallgët zhaurinin pa pushim. I zhaurinin veshët.
✱Sin.: rrapëllin, ushton, gjëmon, uturin, zhurmon, zhurmëron.
ZHURM/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal. 1. vet. v. III Bën zhurmë kur lëviz, kur punon, kur kalon diçka nëpër të etj.; zhurmëron. Zhurmon përroi (pylli). Në kopsht mollët kishin çelur, bletët zhurmonin. Ena bosh zhurmon më tepër. (fj. u).
2. Nxjerr britma të mbytura; bëj zhurmë kur fjalosem me zë të lartë. Zhurmon turma. Zhurmojnë studentët (nxënësit).
3. vet. v. III Ushton, kumbon; buçet. Zhurmon mali (gryka). Zhurmon korridori (shtëpia). Zhurmon nga puna. Sheshi (rruga) zhurmon nga njerëzit. I zhurmonin fjalët (këngët) në vesh.
✱Sin.: zhurmëron, zukat, shurkon, ushton, kumbon, buçet.
ZHURMËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zhurmëron dikush a diçka. Zhurmërimi i shiut.
2. Zhurmërimë. Zhurmërimi i pyllit (i detit). Zhurmërimi i kantierit.
ZHURMËR/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal. 1. Bën një zhurmë të mbytur a të lehtë dhe të zgjatur; zhurmon lehtë. Zhurmëron pylli. Zhurmëron era. Zhurmëron përroi (deti). Zhurmërojnë valët. Zhurmërojnë të lashtat.
2. Është i mbushur me zëra njerëzish e me zhurma të ndryshme, është plot zhurmë; bën zhurmë, gumëzhin, zhurmon. Zhurmëron qyteti. Zhurmëron turma. Zhurmërojnë rrugët. Zhurmëron vendi. Nga zërat e vizitorëve të shumtë kubeja zhurmëronte dhe mjegullonte çdo tingull të veçantë.
✱Sin.: zhurmon, gumëzhin, gumëzhit, shurukat.
ZHURMËRÚES,~E mb. 1. Që bën një zhurmë të mbytur a të lehtë dhe të zgjatur, që zhurmëron. Përrua zhurmërues. Turmë zhurmëruese.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë