Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zhulanjos”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NDYRË

NDÝRË (i, e) mb. 1. Që është përlyer, bërë me baltë, me lyrë, me bojë a me diçka tjetër, i fëlliqur, i zhyer, i ndotur; që të fëlliq; kund. i pastër. Rroba të ndyra. Shami e ndyrë. Me duar të ndyra.
2. fig. I pandershëm, i ulët; që të ngjall neveri, i neveritshëm, i fëlliqur. Punë e ndyrë. Veprime të ndyra. Qëllime të ndyra. Shpifje (trillime) të ndyra. Luftë e ndyrë. Politikë e ndyrë.
3. fig. Që vepron me mënyra të ulëta e të pandershme, i poshtër. Njeri i ndyrë.
4. Që është në kundërshtim me moralin e shoqërisë, i palejueshëm, i pahijshëm, i turpshëm (për fjalët, shprehjet etj.); që përdor fjalë të pahijshme. Fjalë të ndyra. Anekdotë e ndyrë. Është i ndyrë nga goja.
✱Sin.: i fëlliqur, i përlyer, i zhyer, i ndotur, i ndotë, i ndytë, ndyracak, i ndragët, i ndragur, i zgjebosur, i zgjyrosur, i qelbur, qelbanik, i grymët, i palandytë, i palandyrë, i pëgërë, i pocaqisur, i njollosur, i pistë, pisanjos, pisanik, zhulanjos, këllirë, zarbë, i papastër, i përmutur, i efshtë, i shëmtuar, i lyrikur, i lyrët, lyrës, i laturisur, molar, lerash, i zgjyrosur, i ajkosur, morracak, i pandershëm, i ulët, i poshtër, i turpshëm, batakçi, i pështirosur.
♦ *Fytyrë e ndyrë përb.

PAPASTËR

PAPÁSTËR (i, e) mb. 1. Që ka papastërti, që nuk është i pastër; që nuk është pastruar, i ndyrë, i fëlliqur; kund. i pastër. Dhomë (klasë) e papastër. Me fytyrë (qafë) të papastër. Me duar të papastra.
2. Që nuk e mban veten pastër; që nuk mban pastërti aty ku jeton a punon; kund. i pastër. Shitës i papastër.
3. Që ka mbeturina e gjëra të tjera, të cilat e zënë, e prishin etj.; kund. i pastër. Pus i papastër. Depozitë e papastër uji.
4. Që ka grimca pluhuri, erë të keqe etj., i ndotur, i qelbur (për ajrin); kund. i pastër. Ajër i papastër.
5. Që ka lëndë të huaja të tretura a të përziera në të; jo i kulluar; i përzier; kund. i pastër. Ujë i papastër. Farë e papastër. Mineral i papastër.
6. Që të ndot, që të fëlliq; kund. i pastër.
7. fig. Që nuk është i pastër nga morali, nga sjellja etj.; kund. i pastër. E ka ndërgjegjen të papastër.
8. Që është bërë pa kujdes dhe me cilësi të dobët; që është me ndreqje e gabime; kund. i pastër. Punë e papastër. Kopje e papastër.
✱Sin.: i ndotur, i ndotë, i pistë, i fëlliqur, fëlliqash, i ndyrë, i ndytë, ndyracak, ndyraman, ndyranak, i përlyer, i qelbur, i qelbët, qelbanik, qelbac, qelbash, i laturisur, i njollosur, i zhyer, i zgjyrosur, pis, skuriq, molar, i përzier, i paqëruar, i lyer, i pafshirë, i palarë, këllirë, skuriq, derr, bërllok, zhulanjos, i akulluar, i turbullt, i turpëruar, i pakujdesshëm, i shtrembëruar.

PISTË

PÍSTË (i, e) mb., bised. 1. I bërë me zhul, me njolla, me pluhur etj.; që nuk mban pastërti, i fëlliqur, i ndyrë, ndyranak; kund. i pastër. Fëmijë i pistë. Me duar të pista. Me fytyrë të pistë.
2. fig. Që bën punë të ndyra, i ndyrë, i ulët, i poshtër. Njeri i pistë.
✱Sin.: pis, i ndotur, i ndotë, i ndyrë, i ndytë, i fëlliqur, i papastër, i palarë, i helaq, pisanjos, pisanik, ndyracak, ndyraman, ndyranak, fëlliqash, i qelbët, i qelbur, i qelbanik, qelbac, qelbash, zhulanjos, skuriq, molar, i ulët, i poshtër, i lyrosur, i pluhurosur, sypalarë, hundëpalarë, kokëpalarë, bythëpalarë, skrop.

QAFËZHUL

QAFËZHÚL,~E mb., bised. Që e ka qafën me zhul; i ndotur e i palarë, zhulanjos. Fëmijë qafezhulë të harruar.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: zhulanjos, i zhulosur, i ndotur, i palarë.

ZDRËMALAQ

ZDRËMALÁQ,~E [ZDROMALÁQ,~E] mb., keq. 1. I zdrëmur, i vrarë, i zhvoshkur; zhulanjos. Kalë (gomar, ka) zdrëmalaq. Enë (shtambë) zdrëmalaqe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: i zdrëmur, i vrarë, i zhvoshkur, i rrjepur, zhulanjos.

ZHULAN

ZHULÁN,~E mb. 1. Zhulanjos.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ZHULAQ

ZHULÁQ, ~E mb. 1. Zhulanjos. Vajzë zhulaqe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ZHULAQUR

ZHULÁQUR (i, e) mb. Zhulanjos. Të zhulaqur si mos më keq nga vapa.

ZHULOSUR

ZHULÓSUR (i, e) mb. Që është zhulosur, që është bërë me zhul, që ka zënë zhul. Me rroba të zhulosura. Me jakë të zhulosur. Me fytyrë të zhulosur. Me ata dhëmbë të kalbur e me atë hundë të zhulosur si oxhak me blozë kafsha të kallte datën. (folk.).
✱Sin.: i lerosur, i zgjyrosur, i ndotur, i zhyer, i fëlliqur, zhulanjos, zdrëmalaq, i zdrëmur.

ZHULS

ZHULS,~E mb. 1. Zhulanjos. Burrë zhuls. Grua (nuse) zhulse.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Erdhi ky zhulsi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë