Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zhelaman”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LECKAMAN

LECKAMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri i veshur me rroba të grisura, njeri i leckosur, rreckaman.
2. edhe fig. Njeri i varfër e i këputur, varfanjak.
✱Sin.: i leckosur, rreckaman, lafarak, rrjepacak, rrjepacuk, rrobagrisur, kaçul, zhelemadh, zhelan, zhelemel, zhelendyrë, zhelaman, zhabzhyrr, copëlan, varfanjak, zhvatarak.

LECKË

LÉCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë e vogël, e grisur a e prerë nga një rrobë (zakonisht e vjetër); rreckë, zhele. Lecka të vjetra (të ndotura, të fëlliqura). Leckat e kukullës. Top prej lecke. Dyshek me lecka. Qilim prej lecke. E lidhi me leckë. Mori (fshiu) pluhurin me leckë. E lan dyshemenë me leckë. Zë vrimat me lecka. I hoqi (i shkoi) një leckë dyshemesë.
2. kryes. sh. Rroba të vjetra e të grisura, rrecka. Vishej me lecka. 1 vareshin leckat. I hoqi leckat.
3. fig. keq. Diçka fare pa vlerë, njeri a gjë që ka humbur çdo vlerë. Iu duk vetja leckë. - Leckë fare është!
✱Sin.: rreckë, lëpendër, rezhdë, zhele, laskare, lëvere, rragnicë, skutinë, shtupë, sukull, shufël, vrigull, zhelaman, zarbë, zhelinë.
♦ U bë leckë (rreckë) (dikush) i ra vlera sa e tallin të gjithë; u poshtërua e s’i mbeti më asnjë vlerë; humbi çdo vlerësim; u bë lëvere; iu bë fytyra lëvere (dikujt); u bë paçavure; u bë zhele; u bë brashnjë krahin.; është bërë legen; u bë qole tall.; u bë blozë. E bëri leckë (rreckë) (dikë) e shau rëndë një njeri, s’i la gjë pa thënë; i rrëzoi çdo vlerë, e poshtëroi; bëri lëvere; e bëri zhele; e bëri paçavure; e bëri për një lek; e bëri për pesë (për dy) para; e bëri palaço; e uli (e rrëzoi) përtokë. Ia hodhi leckat në *erë (dikujt) përb. Ia dha leckat në *dorë (dikujt) mospërf. Me lecka e (me) pecka shih me laçka e (me) plaçka. Ngriti (mblodhi) leckat (rreckat) (dikush) mospërf. u shpërngul nga një vend i detyruar prej dikujt, u mbart në një vend tjetër pa dëshirën e vet e duke marrë me vete gjithçka; ngriti (mblodhi) rraqet; mblodhi cergat. Ia ngriti (ia mblodhi) leckat (dikujt) mospërf. 1. E shpërnguli dikë me zor në një vend tjetër, e detyroi të ikte, e përzuri nga një vend, e dëboi. 2. E hoqi nga një punë a nga një detyrë që nuk e meritonte, e përzuri nga puna; ia dha leckat në dorë. Ngriti (mblodhi) leckat (dikush) përçm. vdiq; shkoi me të shumtët; i bëri këmbët baras. S’i ngjitej leckë në trup (dikujt) ishte shumë i varfër; ishte copë e arne; s’kish ku ta zinte qeni (dikë). I qeshin edhe leckat (dikujt) është i gëzuar, kënaqet me atë pak gjë që mori; i qesh fytyra. *Top lecke mospërf.

NDOTUR

NDÓTUR (i, e) mb. 1. Që është ndotur, që është fëlliqur me diçka, i fëlliqur, i papastër; kund. i pastër, i pastruar, i çndotur. Rroba (këpucë) të ndotura. Rrugë të ndotura. Me duar të ndotura.
2. Që është i dëmshëm për jetën e gjallë për shkak të lëndëve kimike, të mbeturinave të industrisë etj. Ujëra të ndotura. Ajër i ndotur.
✱Sin.: i ndyrë, i ndotë, i pistë, i zhyer, i papastër, beribat, i fëlliqur, i përlyer, i përdhosur, i laturisur, i llackosur, i llagavitur, i llangosur, lapangjoz, lastrok, zhelaman, i lyer, i zgjyrosur, i qelbur, gërbulaq, trokë, i prishur.

ZHELAMAN

ZHELAMÁN,~E mb., keq. I veshur me zhele; që i varen zhelet, leckaman, zhelan. Grua zhelamane. Burrë zhelaman.

ZHELAN

ZHELÁN,~E mb., keq. 1. Që i ka rrobat zhele-zhele, i leckosur, leckaman; shumë i varfër. Fëmijë zhelanë. Lypës zhelan. Të rinj zhelanë. Grua zhelane. Një familje ciganësh zhelanë e ngrinte tendën pranë fshatit.
2. Shumë i varfër, i këputur, pa opinga në këmbë.
✱Sin.: leckaman, rreckaman, i leckosur, zarbanik, zhelemel, zhelaman, zhelemadh, zhelendyrë, barkjashtë, sukullar, spathok, lafarak.

ZHELEMADH

ZHELEMÁDH,~E mb., shar. 1. Zhelan, zhelaman, leckaman. Njeri (plak) zhelemadh. Grua zhelemadhe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ZHELEMEL

ZHELEMÉL,~E mb., keq. 1. Zhelaman, leckaman. Grua zhelemele.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë