Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zhegit”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NGROH

NGROH vep., ~A, ~UR kal. 1. E bëjngrohtë, i ngre pak temperaturën; i heqftohtët, i kthej ngrohtësinë; kund. ftoh. Ngroh dhomën (zyrën, shtëpinë). Ngroh ujin (qumështin, gjellën). Ngroh duart (këmbët). Ngrohzjarr. Fërkoj duart për t’i ngrohur. Ngroh vezët (një shpend) rri sipër vezëve derisadalin zogjtë. Dielli ngroh (lind) për të gjithë. (fj. u.). Flakadjeg, prushingroh. (fj. u.).
2. vet. v. III Lëshon ngrohtësi, jep ngrohtësi. Ngroh dielli. Ngroh zjarri (soba).
3. fig. I jap zemër me fjalëmira e me qëndrimafërt; i ngjall besim e shpresë për diçka; e afroj. I ngroh zemrën (shpirtin). Fjalët e tij na ngrohën. Ma ngrohe zemrën me këtë lajmmirë. Ai s’më ngroh nuk kam shumë shpresë tek ai, nuk i kam aq besim. Kjo punë s’më ngroh. Ato fjalë s’më ngrohin.
Sin.: përavulloj, vak, nxeh, vakoj, thek, zhegoj, zhegit, thekërroj, shalakuq, shullën, gjallëroj, afroj, inkurajoj, miqësoj.
As të ngroh e as të ftoh. 1. (dikush). Nuk të bën as mirë e as keq; nuk shqetësohet fare, nuk të ndihmon, nuk të nxit, por as nuk të ndalon; nuk ta kryen një punë ashtu si duhet; as prish e as ndreq; as ndez e as shuan; as të prin e as të ndjek; as qan e as qesh; (s’është) as për tutje e as për tëhu; as të pjek e as të djeg. 2. Nuk të lë mbresa, nuk të prek fare, as të gëzon e as të hidhëron (një njeri, një vepër etj.); as ndez e as shuan. 3. (diçka). Është pa vlerë, nuk ka dobi; si ta kesh, si të mos e kesh njësoj është; as prish e as ndreq. Ngroh *vezë (dikush) tall. Ia ngrohu *xhepin (dikujt). Ma ngroh *zemrën (shpirtin) (dikush a diçka).

ZHEGIT

ZHEGÍT (ZHEGÍS) vep., ~A, ~UR 1. jokal. Pushojkohën e zhegut, kaloj vapën. Zhegiti në hijemanit. Zhegita pranë një burimi.
2. kal. Çoj bagëtinë diku që të mërzejëkohën e vapës. E zhegitnin bagëtinëpyll.
3. kal., vet. v. III Lëshon ngrohtësi, jep ngrohtësi, nxeh. E zhegiti dielli. Zhegit zjarri.
4. fig., kal. E mërzit, e nxeh dikë. Mos më zhegit mos më bezdis, mos më mërzit.
Sin.: vapoj, pushoj, mërzej, zhegoj, ndez, nxeh, mërzit.

ZHEGITEM

ZHEGÍT/EM vep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Pushojkohën e zhegut, kaloj vapën, zhegohem. U zhegitën nëpër hije. U zhegitëm në një stan. Vapamerrte frymën dhe ai donte të zhegitej.
2. vetv. Kam shumë vapë; digjem nga vapa; më djeg a më përvëlon zhegu. - A po zhegitesh? a ke vapë? U zhegita pa masë.
3. vetv., vet. v. III Përcëllohet nga vapa e madhe, digjet e thahet nga zhegu (zakonisht për bimët). U zhegit gruri (misri). Drithrat u zhegitën nga vapa.
4. fig., vetv. merr malli, digjem prej mallit për dikë.
5. pës. e ZHEGÍT.
Sin.: vapohem, zhegohem, përcëllohem, ngrohem, mërzej, digjet, thahet.

ZHEGITJE

ZHEGÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zhegitkohën e zhegut; kalimi i vapës duke pushuar. Zhegitja e drekës.
2. Koha e mërzimit të bagëtive në pikun e vapës. Zhegitja e dhenve nën hije.
3. Ndjesia e djegies, përvëlimit prej vapës a zhegut. - A e ke ndier zhegitjen sivjet?
4. Përcëllimi nga vapa e madhe, tharja nga zhegu (zakonisht për bimët). Zhegitja e të mbjellave na i la hambarët bosh.
5. fig. Lodhje e madhe, mundim i madh. Zhegitjet e jetës. E kaloi moshën e rinisë me zhegitje të padëgjuara.
Sin.: ngrohje, vapim, pushim, përvëlim, përcëllim, mërzim, lodhje, rraskapitje, mundim.

ZHEGOJ

ZHEG/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Ndez, nxeh; i jap zjarr, e bëj që të digjet diçka. Zhegoj zjarrin. I zhegova shkarpat.
2. kal. dhe jokal. Zhegit. Zhegoi bagëtinë. Zhegoi në një hije.
3. fig., kal. Flas tërthorazi; hedh thumba, flas me kunja. Zhegon të tjerët kur flet kështu.
Sin.: ndez, nxeh, mërzej, zhegit, thumboj.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.