Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zhbirues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALEZATOR

ALEZATÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Alezor. Alezator hekuri. Alezator elektrik.
✱Sin.: shpues, birues, zhbirues, vrimues, zgjerues, alezor.

ALEZOR

ALEZÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Mjet a instrument për hapje birash, për prerje etj., alezator. Alezor dore. Alezor dhëmbëdrejtë. Alezor cilindrik. Alezor makine.
✱Sin.: shpues, birues, zhbirues, vrimues, zgjerues, alezator.

BIRAMEL

BIRAMÉL,~E mb., bised. 1. Që zhbiron për të marrë vesh çdo gjë; që kërkon e gjurmon kudo për të mësuar diçka, që s’lë gjë pa trazuar për të zbuluar diçka, tepër kureshtar, zhbirues. Burrë biramel. Grua biramele. Gazetar biramel. Natyrë biramele e llafazane.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. - Biramel i dreqit!
✱Sin.: zhbirues, birues, syvesh, zhbiramel, kureshtar, kurioz, laskuç, turjelë.

BIRKUES

BIRKÚES,~E mb., fig. Zhbirues2.

BIRUES

BIRÚES,~E mb. 1. Që bën vrima. Krimb birues.
2. Që shërben për të hapur vrima; shpues. Kunj birues. Vegël (makinë, pajisje) biruese. Majë biruese.
3. fig. I përqendruar, i ngulët, i ngulitur; zhbirues. Vështrim birues.

DEPËRTUES

DEPËRTÚES,~E mb. 1. Që kalon nëpër diçka duke kapërcyer pengesat, që përshkon tejpërtej diçka. Dritë (erë) depërtuese. Zë depërtues. Ka fuqi (veti) depërtuese.
2. fig. Që arrin t’i hyjë thellë një çështjeje a të kuptojë thellë mendimet e ndjenjat e dikujt, që futet në mendjen e në zemrën e një tjetri, që të përshkon thellë, zhbirues, i mprehtë. Me sy depërtues. Vështrim depërtues. Psikolog depërtues. Ka aftësi depërtuese.
✱Sin.: zhbirues, i mprehtë, përbirues, përshkues.

KURESHTAR

KURESHTÁR,~E mb. 1. Që tregon a shpreh kureshtje; kurioz. Njeri kureshtar.
2. mospërf. Që ka kureshtje të tepruar; zhbirues. Fëmijë kureshtar.

KURESHTAR

KURESHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ka kureshtje; kurioz. Është kureshtar i madh.
2. mospërf. Ai që ka kureshtje të tepruar; zhbirues. I duron kureshtarët?!

LLASKUÇ

LLASKÚÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., keq. 1. Ai që ha tek të tjerët pa u dhënë gjë; qelepirxhi.
2. fig., keq. Biramel, ai që futet kudo për të marrë vesh në gjërat që s’i takojnë.
3. edhe si mb. Sipas kuptimeve të emrit. Njeri llaskuç.
✱Sin.: sahanlëpirës, qelepirxhi, kureshtar, zhbirues.

PASHQIZË

PASHQÍZË (i, e) mb. Që të ngjitet nga pas për të të zhbiruar e për të marrë vesh çdo gjë; zhbirues; biramel. Njeri i pashqizë.
✱Sin.: i pashqitshëm, i pashqitur, zhbirues; biramel.

PYETËS

PÝETËS,~I m. sh. ~, ~IT drejt., vjet. Gjyqtar hetues.
✱Sin.: hetues, zbulues, zhbirues.

PËRBIRUES

PËRBIRÚES,~E mb. 1. Që përbiron, që kalon nëpër një birë. Lëvizje përhiruese.
2. fig. Që kapërcen një varg vështirësish.
3. fig. Që futet në thellësi të gjërave; që gjykon thellë; zhbirues. Njeri përbirues.
4. fig. I shkathët.
5. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.
✱Sin.: zhbirues, i shkathët.

RRËMUES

RRËMÚES,~E mb. Gërmues; zhbirues. Pajisje rrëmuese. Qëmtues rrëmues e symprehtë.

RRËMUES

RRËMÚES,~I m. sh. ~, ~IT Mihës. Rrëmues orbital i rastësishëm (tek.). Rrëmues i së kaluarës. Ishte rrëmues në literaturën e paktët që hynte.
✱Sin.: gërmues, zhbirues.

SHITUES

SHITÚES,~E mb., krahin., fig. Që të shpon, që të godit; shpues, thumbues. Me sy shitues. Fjalë shituese.
✱Sin.: zhbirues, depërtues, thumbues, ngacmues, ngasës.

SHPUES

SHPÚES,~E mb. 1. Që shërben për të hapur vrima, që shpon; që bëhet për të shpuar. Vegël (makinë) shpuese. Çekiç shpues. Maja (koka) shpuese. Predhë shpuese. Lëvizje shpuese. usht.
2. Që ka të bëjë me shpimin; që ka aftësi të shpojë. Aftësia (fuqia) shpuese.
3. Që duket sikur të shpon me diçka të mprehtë (edhe fig.). Dhembje shpuese. Zë shpues. Ere e keqe shpuese.
4. fig. Që të përshkon tejpërtej, që depërton; zhbirues. Sy (vështrim) shpues.

SKRRAJË

SKRRÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Krimb shiu që shkrifton tokën dhe që përdoret edhe si karrem për peshkim. Pas shiut dolën skrrajat. Mbinë kërpudhat si skrrajat pas shiut.
2. Njeri i gjatë e i hollë, i thatë e i dobët. Ishte dobësuar aq shumë sa dukej si skrrajë. E solli kokën edhe ajo skrraja.
3. fig. Skuth, zhbirues. Rrinte si skrrajë. Po vëzhgonte me ata sy skrraje. Qëndronte ulur pa folur, si skrrajë.

SMIRËKEQ

SMÍRË/KÉQ,~I m. sh. ~KËQÍJ, ~KËQÍJ Ai që ka inat dhe smirë. Smirëkeqi na shihte me sytë e tij zhbirues.
✱Sin.: smirëzi, ziliqare, resëtar, nakarmadh.

SYRRËMUES

SYRRËMÚES,~E mb. Që ka sy zhbirues. Ishte grua syrrëmuese. U emocionua nga shikimi syrrëmues.

TURJELË

TURJÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vegël e metaltë e përdredhur rreth vetes, me vjaska të thella e me majë të mprehtë, që rrotullohet për të hapur vrima; trapan, trapano, shpuese. Turjelë e madhe. Turjelë dore. Turjelë druri (hekuri). Turjela e sondës. Makinë me turjelë. Shpoj (hap vrima) me turjelë. Iu ngul si turjelë.
2. Vegël dore e vogël, që përbëhet nga një tel i spërdredhur ose nga një shufër metali me vjaska e nga një dorezë, që përdoret për të nxjerrë tapat e shisheve; nxjerrëse tapash, tapënxjerrëse. E nxori tapën me turjelë.
3. fig., keq. Njeri që kërkon të mësojë çdo gjë me hollësi, ai që zhbiron e mundohet të zbulojë çdo të fshehtë, njeri zhbirues. Ah, ç’është një turjelë ajo!
✱Sin.: burgji, matkap, buzhelë, zhbirues, tapënxjerrëse.
♦ Gjeti turjela gdhenë ra në një njeri më të fortë e më të zotin; ra në usta (dikush); gjeti ustanë (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë