Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
SHKABÓNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Aquila melanaetus) Shkabë. Në mal kishte parë një shkabonjë. I vogli i shkabonjës. E mbërtheu shkabonja.
2. Flamuri kombëtar. Shkabonja kuqezi.
3. fig. Vajzë a grua trime e sypatrembur. Shkabonja sypatrembur.
✱Sin.: shqiponjë, shqipe, shkabë, gabë, gabonjë, zgarbë.
VRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. E hapur e rrumbullakët, në tokë, në mur, në një dërrasë, në trup etj., që është shpuar me diçka ose që është vetë e tillë; vend i shpuar në një petk, në këpucë etj.; birë. Vrimë e vogël (e rrumbullakët). Vrima e derës (e çelësit). Vrima e madhe e fuçisë. Vrima e poshtme e koshit të mullirit të blojës. Vrima e gjilpërës. Vrimat e hundës. Vrima e veshit. Vrima e ajrimit (tek.). Tulla me vrima. Qepi (zuri) vrimat. Filluan të hapnin vrima në tokë e të ngulnin në to ca hunj. Afruan sytë te vrima dhe të çarat midis dërrasave. Hyri nga një vrimë e gardhit.
2. bised. Zgavër në tokë, në ndonjë dru etj., e cila shërben si strofkë për disa kafshë. Vrima e rrapit (lisit). Druri është bërë vrimë. Ulliri është bërë vrimë përbrenda. E bën strofkën në vrimë të lisit. Ketri e kishte strofkën në vrimë të trungut të gështenjës. Vrima e kunadhes (e ketrit, e gjarprit).
3. fig. bised. Vend i fshehtë, qoshe, skutë, strofkë. Fshihet vrimave. U fut në vrimë. Kërkon (nuk gjen) vrimë për të hyrë. Zunë vrimat. Vrima e miut-pesëqind grosh.
✱Sin.: birë, brimë, shpofkë, mazgallë, fyrlë, vesh, borde, çepojë, vërë, guxhuverë, zgërbonjë, zgarbë.
♦ Bën një vrimë në ujë (në qiell, në shoshë) (dikush) nuk nxjerr asgjë nga një punë që bën, merret me një punë të kotë e që nuk jep fryte, s’fiton asgjë nga ajo që bën; shpon në ujë; bën mullar në rërë; mbath pleshtin me potkonj. I bie *fyellit (kavallit) në një vrimë (dikush). Të fut në vrimë të gjilpërës (dikush). 1. Është shumë i zgjuar a shumë i zoti; ta hedh kur të dojë; të bën atë që s’ta pret mendja. 2. shih e kalon (e shkon) në vrimë të gjilpërës1(dikë). *Fyell pa vrima tall. Hap vrimë në qiell (dikush) iron. shih bën një vrimë në ujë (në qiell, në shoshë) (dikush). Më sa hyn *bualli në vrimën (në veshin) e gjilpërës! Hyn (futet) në vrimë (në birë) të miut (dikush) ka shumë frikë dhe fshihet, nuk di ku të futet nga frika; është shumë frikacak; fshihet në një vend të thellë. Kalon (shkon) nëpër vrimë të gjilpërës (dikush) është shumë i zoti, di të dredhojë e të gjejë shpëtim, është i shkathët e i zgjuar, kapërcen çdo rrezik a pengesë; kalon (shkon) nëpër vesh të gjilpërës. E kalon (e shkon) në vrimë të gjilpërës. 1. (dikë). E vëzhgon me kujdes dhe e studion imtësisht, ia zbulon me hollësi vlerat dhe të metat, e shoshit mirë; e shtrëngon shumë kërkesën ndaj tij; e qorton rëndë a e gjykon rreptë; e fut në vrimë të gjilpërës; e kalon (e shkon) në vesh të gjilpërës. 2. (diçka). E shqyrton dhe e studion me imtësi, nuk e pranon qoftë edhe me një të metë të vogël; e kalon (e shkon) në vesh të gjilpërës. E la *leshin në vrimë (dikush) tall. Nuk lë vrimë pa u futur (dikush) përzihet në çdo gjë, hyn kudo, heton e zhbiron për çdo gjë; fut hundët (hundën) (kudo). Mbyll (zë) vrimat plotësoj çdo prapambetje të vogël në një punë, mbush çdo zbrazëti sado të vogël; mbyll (zë) të çarat. Nxjerr *gjarprin nga vrima (dikush). S’i vjen pas vrimave (dikujt) thjeshtligj. përçm., vulg. nuk e dëgjon, nuk bën siç thotë ai; nuk i shkon pas avazit, nuk ia bën qejfin dikujt. Vrimë në erë punë e kotë, punë boshe; diçka pa vlerë dhe e panevojshme; vrimë në ujë. Vrima (bira) e fundit e kavallit përçm. njeri a diçka fare pa rëndësi, që askush nuk ia var, që s’ka peshë e nuk e çmon kush; dikush më i fundit a diçka më e fundit; bishti i fshesës; bishti i pallës. Vrima e miut pesëqind groshë! ku ta gjesh një vend a një mundësi për t’u fshehur ose për t’u mbrojtur kur të kanoset një rrezik i madh, s’di ku të futesh nga frika; ku ta gjesh një strehë të sigurt që të shpëtosh! Vrimë në ujë punë e kotë ose asgjë, diçka pa kurrfarë vlere, punë boshe; vrimë në erë.
ZGÁV/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. Vrimë e madhe e gërryer a e hapur brenda trungut të një druri ose në një shkëmb. Zgavër e thellë. Zgavër natyrore (shkëmbore). Zgavra e lisit (e gështenjës). Zgavër peme. Zgavër mali. Zgavër nënujore. Hyrja (goja) e zgavrës. Rrap (lis) plot zgavra. U fut (u fsheh) në një zgavër. Bleta e egër bën zgjua në zgavër guri. Dhe e merr ky atë mishtë dhe e fut në një zgavër dhe e mbulon me gjethe që të mos e gjejë njeri. (folk.).
2. anat. Gropë a vend i zbrazët në trupin e njeriut, ku qëndrojnë organe të ndryshme jetësore. Zgavra e kraharorit. Zgavra e barkut. Zgavra e syrit. Zgavrat e kafkës. Zgavër kardiake. Zgavër e vogël që rrethon zemrën.
3. mjek. Gropëz në mushkëri e shkaktuar nga tuberkulozi; gropëz në dhëmballë e shkaktuar nga një sëmundje.
✱Sin.: zgërbonjë, zgarbull, zgarbë, gufallë, guvë, shpellë, gropë, garroq, gavër, grebush, angërr.
ZGËRBÓNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zgavër e madhe në trungun e një druri, zgarbë. Zgërbonjë e thellë. Zgërbonja e rrapit (e lisit). Zgërbonjat e pyllit. Trung me zgërbonjë. U fut (u fsheh) në një zgërbonjë. Druri është bërë zgërbonjë. E bën strofkën në zgërbonjë. Kam shijuar mjaltin e ëmbël në zgërbonjë. Kur plaket lisi, hapen zgërbonjat. (fj. u.).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë