Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
QÓSH/E,~JA f. sh. ~E,~ET bised. 1. Kënd, cep, skaj. Objekt me qoshe. Qoshja e rrugës. Në qoshe të buzëve.
2. Kryet e vendit në këndin e një dhome a pranë oxhakut. Ulet në qoshe. Kishte zënë qoshen e vendit.
3. Skaj; skutë. Në një qoshe të largët (të humbur). Në të katër qoshet. Në një qoshe të shtëpisë. Futet (rri) qosheve.
✱Sin.: kënd, cep, skaj, bash, krye, anë, rrëzë, skut, zgëq, vrimë.
♦ U bë për (në) qoshe (dikush) u plak; nuk është më i aftë për punë e për të lëvizur; zuri qoshen. Të qan (të than) qoshen (dikush) e bën shumë mirë diçka, e kryen një punë me mjeshtëri, e qan; bën çdo gjë, s’ka punë që s’e bën. Qoshe e ngrohtë vend i qetë e i sigurt, ku me pak punë jetohet mirë; punë e rehatshme, pa telashe e pa vështirësi dhe me të ardhura të mira; qoshe e rehatshme; kënd i ngrohtë; vend pëllumbash. Qoshe më qoshe në çdo anë, kudo, anekënd; cep më cep; kënd më kënd. Qoshe e rehatshme. vend ku ka pak punë për të bërë; punë e qetë, e lehtë, pa kokëçarje e pa shqetësime; qoshe e ngrohtë; kënd i ngrohtë; vend pëllumbash. E vunë në qoshe (dikë) e nderuan shumë, e pritën me gjithë të mirat. Zuri qoshen (dikush). 1. Është plakur dhe është rrëgjuar a është dobësuar shumë, s’del më nga shtëpia, s’lëviz më; zuri këndin; u bë për (në) qoshe. 2. Rri mënjanë e rehat, shikon vetëm punët e veta.
SKÚT/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesë e futur në skaj të një vendi ose të një sendi të mbyllur nga disa anë; vend i mënjanuar, i fshehur ose që nuk rrihet nga njerëzit. Skutë e errët. Skutat e shtëpisë. Rri në një skutë.
2. Cep i futur, vend i mënjanuar dhe i fshehtë; kënd, qoshe. Gërmoi në të gjitha skutat. E kërkoi skutë më skutë. Flisnin qosheve e skutave flisnin prapa shpine.
3. fig. Ana e panjohur, e thellë ose e fshehtë e diçkaje. Në skutat më të thella të zemrës (të shpirtit). Në skutat më të errëta të ndërgjegjes.
✱Sin.: zgëq, rrëzë, vrimë, qoshe, skaj, skutëliq.
TERRÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Errësirë, terrim. Terrinë e madhe. Terrina e natës.
2. Vend shumë i errët; zgëq i errët, skutë e errët, terrishtë. Zgavrat e mëdha, shpellat etj. janë terrina të frikshme. Ariu ishte futur (fshehur) në një terrinë. Prej terrinës dilnin lakuriqë nate. U struk në një terrinë.
3. fig. Prapambetje e madhe në lëmin e arsimit e të kulturës, padituri; kund. dritë. Terrina mesjetare.
ZGËQ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend i ngushtë, copë vend. Një zgëq vend. Dhomë sa një zgëq. Zgëqe poshtë shkallëve. Veç të ikësh nga ai zgëqi ku jeton prej një jete. Zgëqe të pabanuara anës rrugës.
2. Qoshe e fshehtë, skutë. Zgëqet e fshehta. Zgëqet e shtëpisë (e anijes). U fsheh (u struk) në një zgëq. I ngujuar në zgëqin e tij.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë