Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
NDÉRSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që vepron në përputhje me moralin e normat e shoqërisë, që sillet dhe punon me nder, me drejtësi e me ndërgjegje; kund. i pandershëm. Njeri i ndershëm. Qytetar i ndershëm. Nëpunës të ndershëm. I ndershëm gjer në thembër.
2. Që bëhet duke punuar me nder, me drejtësi e me ndërgjegje; që përshkohet nga qëllime të drejta e të pastra, që shpreh drejtësi e çiltëri. Punë (sjellje) e ndershme. Qëndrim i ndershëm. Qëllime (synime) të ndershme. Me rrugë të ndershme. Proces i ndershëm.
3. Që përputhet me ligjet e ndershmërisë, të detyrës, të virtytit; që është i pastër moralisht; i pacenuar, i panjollosur. Vajzë (grua) e ndershme. Familje e ndershme. Njerëz të ndershëm. Të qenët i ndershëm.
✱Sin.: i ndërgjegjshëm, i virtytshëm, shpirtdëlirë, zemërbardhë, i ndermë, zemërartë, zemërdëlirë, i dëlirë, zemërpastër, i sjellshëm, zemërflori, zemërhapur, i sinqertë, faqelarë, qëllimmirë, fillmirë, fisnik, esnaf, i drejtë, i paanshëm, i çiltër, i pastër, besnik, i pacenuar, i panjollosur, namusqar.
PÁSTËR (i, e) mb. 1. Që nuk ka pluhur, plehra, baltë, lyrë, bojë etj., që nuk është i fëlliqur, që i janë hequr, i janë fshirë a i janë larë pluhuri, balta, lyra etj. kund. i ndyrë; i fëlliqur. Shtëpi (dhomë) e pastër. Oborr i pastër. Rroba të pastra. Shami e pastër. Lesh i pastër. Me duar të pastra. Me fytyrë (qafë) të pastër. Me dhëmbë të pastër. Enë (lugë) të pastra. Xhama të pastër.
2. Që lahet mirë e rregullisht, që mban përherë veshje të lara; që e mban mirë, të larë e të fshirë vendin ku jeton e punon, pastërtor; kund. i ndotur, i papastër. Njeri i pastër. Grua (amvisë) e pastër.
3. Që nuk ka mbeturina, pengesa e gjëra të tjera, të cilat ta zënë, ta ndalojnë, ta prishin etj. Tub i pastër. Kanal i pastër. Rast i pastër (sport.) mundësi për të gjuajtur e për të shënuar pa e penguar asgjë (në futboll).
4. Që nuk ka puçrra, dregëza ose shenja të ndonjë sëmundjeje, i qëruar. E ka fytyrën të pastër. I ka mushkëritë të pastra.
5. Që është pa re, i kthjellët. Qiell i pastër.
6. Që nuk ka lëndë të huaja, pluhur etj. të tretura a të përziera me të, i kulluar; i përbërë thjesht prej një lënde. Ujë i pastër. Lesh i pastër. Grurë i pastër. Ar i pastër. Mineral i pastër. Dal në ajër të pastër dal jashtë një dhomë të mbyllur.
7. fig. Që nuk të ndot. Punë e pastër.
8. fig. I ndershëm e i çiltër në jetë, i sjellshëm në punë e i panjollë; që nuk e errëson asgjë e pandershme a e shtrembër. Njeri i pastër. Vajzë e pastër. E ka ndërgjegjen të pastër.
9. fig. Që nuk ka djallëzi e prapamendime dhe nuk udhëhiqet nga interesa të ngushta e të rastit; i dëlirë, i kulluar, i çiltër. Ndjenjë (dashuri) e pastër. Miqësi e pastër. Me zemër (me shpirt) të pastër.
10. Që është bërë me kujdes, me cilësi të lartë dhe pa të meta; që është pa ndreqje e gabime. Punë e pastër. Kopje e pastër. Në faqe të pastër.
11. Që i përket një lloji të mirë dhe nuk është për zier me lloje të tjera (kryesisht për racat e kafshëve). Racë e pastër.
12. Që nuk është e mbushur me fjalë, me shprehje e me ndërtime të huaja dhe është tërësisht në përputhje me normën letrare (për gjuhën). Gjuhë e pastër. Fliste një shqipe të pastër.
13. Që tingëllon rrjedhshëm, pa u shoqëruar me zhurma e gërvishtje, i qëruar (për zërin). Tingull i pastër. Ka një zë të pastër.
14. sport. Që zhvillohet në përputhje të plotë me rregullat, jo i rëndë, pa të shtyra, pa grindje e goditje. Lojë e pastër. Futboll i pastër.
✱Sin.: i paqmë, i papërlyer, i panjollë, i dëlirë, i panjollosur, i pandotur, steril, pastërtor, i qëruar, qelibar, i kthjellët, i kulluar, higjienik, akull, dritë, pasqyrë, xham, xixë, tullupan, i hapët, i hapur, i larë, i kristaltë, qelq, kristal, i paqmë, i papërzier, i paprishur, i thjeshtë, i vërtetë, safi, shqeto, i çiltër, i ndershëm, i virgjër, i padjallëzi, i padjallëzuar, i pacen, i pacenuar, faqelarë, i shëndoshë, i qartë, acar, i xhamtë, vetëtimë, i papengesë, i tingëllueshëm, i paprekur, i drejtë, i arsyeshëm, i sjellshëm, i shkoqur, i virtytshëm, zemërartë, zemërbardhë, zemërdëlirë, shpirtbardhë, shpirtpastër, shpirtkulluar, i mirë, i shenjtë, i bardhë, i ndrequr, i kujdesshëm, i zgjedhur.
♦ Me *duar të pastra. *Gjak i pastër. E ka zemrën të pastër (dikush) nuk i bën keq askujt, nuk ka djallëzi e ligësi në shpirt, është shpirtmirë; nuk rëndon mbi të asnjë faj; është i çiltër e pa hile; e ka zemrën të kulluar; e ka zemrën (shpirtin) qelibar. Me *zemër (me shpirt) të pastër (të kulluar).
ZEMËRÁRTË mb., fig. 1. Që e ka zemrën shumë të mirë e të pastër, i padjallëzuar; zemërbardhë, fisnik. Njeri zemërartë. Grua zemërartë. Gjyshja ime zemërartë. Ishte shumë i zgjuar dhe zemërartë. Ajo është e ndjeshme dhe zemërartë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Mendjendriturit dhe zemërartët e shoqërisë.
✱Sin.: zemërdëlirë, zemërflori, zemërpastër, punëmbarë.
ZEMËRDËLÍRË mb., poet. 1. Zemërpastër; zemërartë. Të rinj zemërdëlirë. Vasha zemërdëlirë. Të dua pa hile, / Se je zemërdëlirë. / Ma ruaj atë syrin, / Që më luajti fiqirë. (folk.).
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: shpirtdëlirë, shpirtçiltër, shpirtpastër, i çiltër, i qëruar, i ndershëm, zemërborë.
ZEMËRFLORÍ mb. 1. Zemërartë. Na ndanë shpejt me këtë njeri zemërflori. U përkujdes një mjek zemërflori.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. - O zemërfloriri i nënës!
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë