Fjalori

Rezultate në përkufizime për “zdritshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARDHËLLOR

BARDHËLLÓR,~E mb., poet. 1. Që ka ngjyrë të çelur e të ndritshme, që shndrit i bardhë, i shndritshëm. Shkumë bardhëllore. Fytyrë bardhëllore. Mjegull bardhëllore.
2. Që shkëlqen nga pastërtia, i ndritshëm, i shkëlqyeshëm. Mbulesa bardhëllore.
✱Sin.: i bardhë, i ndritshëm, i shkëlqyeshëm, i shndritshëm, i zdritshëm, i përndritshëm, shndritës, i qelqtë, xham, xixë.

NDRITSHËM

NDRÍTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që lëshon dritë të fortë; që shkëlqen fort, që ndriçon, i shndritshëm. Diell i ndritshëm. Rruaza të ndritshme. Sy të ndritshëm.
2. fig. I ndritur, i dëgjuar, i përmendur. Emër i ndritshëm. Figurë e ndritshme e historisë.
✱Sin.: i shkëlqyeshëm, dritëmadh, shkëlqyes, bardhëllor, rrezatues, shndritës, i përndritshëm, rrëzëllues, rrëzëllor, verbues, flakërues, farfuritës, vezullues, i zdritshëm, i shndritshëm, i ndezur, i bardhë, bardhëllor, rruazë, xixë, shkëndijë, vetëtimë, i qelqtë, xham, i ndritur, i dëgjuar, zulmëmadh, i përmendur, i famshëm, i qartë, i qeshur, i lumtur, dritëmadh.

SHKËNDIJSHËM

SHKËNDÍJSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që lëshon shkëndija, që xixëllon; i shkëlqyeshëm. Zjarr i shkëndijshëm. Sy të shkëndijshëm.
✱Sin.: i shkëlqyeshëm, i ndritshëm, i zdritshëm.

SHKËNDITUR

SHKËNDÍTUR (i, e) mb. Që ndriçon si shkëndijë, shkreptitës. Me sy të shkënditur.
✱Sin.: shkëlqyes, ndriçues, shkreptues, i zdritshëm.

VETËTITËS

VETËTÍTËS,~E mb., libr. 1. Që ndriçon me një dritë të fortë, vezullues, që shkëlqe, ndriçues. Shkëlqim vetëtitës. Dritë vetëtitëse.
2. Që shkëlqen nga bardhësia a nga pastërtia. Enë vetëtitëse. Pastërti vetëtitëse. Shkëlqim vetëtitës.
3. fig. Që shpreh qartë një ndjenjë të fuqishme, që ndrit e shkëlqen fort nga një ndjenjë e fuqishme. Vështrim vetëtitës. Me sy vetëtitës. Na pa me një shikim vetëtitës.
✱Sin.: vezullues, shndritës, i vetëtimtë, i zdritshëm.

ZDRITSHMËRI

ZDRITSHMËRÍ,~A f. Të qenët i zdritshëm; vetia e diçkaje që është e përshkueshme nga drita.

ZDRITSHËM

ZDRÍTSH/ËM ndajf. Me dritë, kur është ende ditë (në ag ose në muzg). - Shpejto e nisu sa është zdritshëm.

ZDRITUR

ZDRÍTUR (i, e) mb. I zdritshëm. Në një banesë të zdritun prej dritaresh. Në udhën e zdritur. Me faqe të zdritur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë