Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ALBIFIKÍM,~I m., kim. 1. Zbardhim, zbardhje. Albifikimi i tokës zbardhje e sipërfaqësore të një toke acide nga lagështia dhe reshjet e shumta. Ndikimi i alblifikimit mjedis. Albifikimi në tokat pyjore.
2. Kallajisje, zbardhim, shkëlqim e lustrim i metaleve, sidomos i bakrit; veshje e metaleve me argjend, prarim, argjendim. Albifikimi i mineraleve. Albifikimi intensiv.
✱Sin.: zbardhim, zbehje, shkëlqim, lustrim, argjendim, albacion.
APNÉ,~A f., mjek. Ndërprerje e përkohshme e frymëmarrjes, që zgjat deri sekonda dhe që shoqërohet me ndryshim të gjendjes së organizmit, si ngadalësim i rrahjeve të zemrës, mavijosje e lëkurës, zbehje, rënie e shtypjes së gjakut etj.; ngërç i organeve të frymëmarrjes. Apnea e gjumit. Apnea simptomatike. Apnea qendrore. Apnea e përzier.
✱Sin.: frymëzënie, mosfrymëmarrje.
DOBËSÍM,~I m. 1. Veprimi kur dobësoj dikë a diçka; humbje apo zvogëlim i aftësive a i fuqisë fizike së dikujt.
2. Gjendja e dikujt kur e kemi dobësuar a kur dobësohemi; gjendje jo e shëndoshë e gjithë trupit ose e një pjese a e një organi të tij; rënie në peshë; hollim; ligie; kund. fuqi, forcë. Dobësim i madh (i vazhdueshëm). Dobësimi nga sëmundja. Dobësimi i zemrës. E ka nga dobësimi. Dobësimi i zërit.
3. fig. Të qenët i dobët, i pafuqishëm, i paqëndrueshëm, i brishtë, i zbehtë, i pamjaftueshëm, i pakënaqshmëm etj. për diçka; ulje; kund. forcim, fuqizim. Dobësimi i erës. Dobësimi i rreshjeve. Dobësimi i dritës (i rrymës). Dobësimi i forcës (i fuqisë). Dobësimi i sulmeve. Dobësimi i marrëdhënieve (i lidhjeve, i bashkëpunimit). Dobësimi i shtetit. Dobësimi i ekonomisë.
4. Zvogëlimi i rezistencës a i qëndrueshmërisë së diçkaje në krahasim me një pikë referimi; kund. forcim. Dobësimi i themeleve. Dobësimi i shtyllave. Dobësimi i mureve.
✱Sin.: ligie, ligështim, hollim, tretje, heqje, fishkje, thithje, shkalitje, rrëgjim, rrufitje, shkrehje, zbrujtje, tulatje, prishje, rrëgjakje, ulje, mekje, tulatje, platitje, pakësim, rënie, zbehje.
EKLIPSÍM,~I m. sh.~E, ~ET 1. astr. Veprimi a gjendja kur ndodh një eklips. Eklipsimi i hënës.
2. Errësimi i punës, i vlerës a i rëndësisë së dikujt. Do të më eklipsosh me hijeshinë tënde. Çon në eklipsimin e udhëheqjes lokale. Eklipsimi i plotë i kulturës.
✱Sin.: errësim, zbehje, zhvlerësim, nënvlerësim.
FÍSHKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Humbje e njomësisë, të ngjyrës, të shkëlqimit a të bukurisë. Fishkja e gjetheve (e luleve, e bimëve).
2. fig. Humbje e forcës, të gjallërisë a të gëzimit. Vinte re fishkjen e jetës tek ai.
3. fig. Dobësim; zbutje; zbehje. Tregoi shenja fishkjeje në sjelljet e veta.
✱Sin.: vyshkje, venitje, flashkje, tharje, mpirje, rrudhje, rrudhosje, zhubrosje, qullosje, dobësim, zbutje, zbehje, rrëgjim, atrofizim.
ÚLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur ul a ulet dikush ose diçka. Ulje e detyruar (e vazhdueshme, e papritur, e madhe). Ulja e flamurit. Ulja e aeroplanit. Ulja e kokës (e qafës). Ulja e krahëve (e duarve). Ulja e tensionit. Ulja e nivelit. Ulja e kostos. Ulja e çmimeve. Ulja e qirasë. Ulja e shpenzimeve. Ulja e përqindjes. Ulja e prodhimit (e rendimentit, e cilësisë). Ulja e temperaturës. Ulja e ngarkesës. Ulja e forcës (e ndjeshmërisë). Ulja e zërit. Ulja e tokës. Ulja e plagës. Ulje në tokë (në pistë, në det). Ulja në Hënë. Fillon ulja. Ka ulje.
✱Sin.: zbritje, rënie, fundosje, vithisje, zhytje, përkulje, anim, shtrirje, fashitje, pakësim, zbutje, qetësim, zbehje, zvogëlim, dobësim, mpakje, zbritje, ndenjje, rrëzim, zdrypje, lëshim, falje, puls, fyerje, poshtërim, zhvlerësim, zhburrërim, zhburrnim, nënshtrim, ngulje, shtrim.
VÉRDHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur merr një ngjyrë të verdhë, verdhet diçka a kur verdhemi në fytyrë, në trup (lëkurë). Verdhja e syve (e fytyrës). Verdhja e lëkurës. Verdhja e grurit. I kapi verdhja perimet. Verdhja e miellit në tigan.
2. Verdhësi, zverdhje; zbehje. Sëmundja shoqërohet me verdhje.
✱Sin.: zverdhje, zbehje, lëverdhje, verdhje, verdhim.
ZBÉHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Gjendja kur zbehem; zverdhje. Zbehja e faqeve. I ra një zbehje në fytyrë. Kjo mund të çojë në zbehje ose marramendje. Vuri re zbehjen time.
2. Humbje gradualisht e shkëlqimit, e ngjyrës, e fuqisë ose e intensitetit të diçkaje. Zbehja e ngjyrës së fustanit nga dielli. Për të parandaluar zbehjen, fuçitë zakonisht lyhen me llak. Zbehja e hënës (e qiellit). Zbehja e dritës së diellit. Zbehje e kuptimit leksikor te parafjala.
3. fig. Dobësim ose humbje e rëndësisë, e interesit ose e ndjeshmërisë së diçkaje; errësim i vlerës a i lavdisë së dikujt; ulje e rëndësisë së dikujt. Zbehja e vullnetit. Zbehja e stilit (e lavdisë, e famës etj.). Zbehja e forcës emocionale dhe psikologjike të personazhit. Zbehje e ndikimit të një lideri.
✱Sin.: zbardhje, zverdhje, verdhje, venitje, zbutje, dobësim, pakësim, zvogëlim.
ZVÉRDHJ/E,~A f. 1. Zverdhim. Zverdhja e gjetheve. Zverdhja e flokëve. Koha e zverdhjes. Virusi i zverdhjes gjethore.
2. Zbehje1. Zverdhja e fytyrës (e hundës, e veshëve). Ke një zverdhje të lëkurës. Shfaqen shenja të zverdhjes. Ka këputje të trupit të shoqëruar me zverdhje.
✱Sin.: verdhje, lëverdhje, zverdhim, zbehje.
ZVOGËLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zvogëloj diçka; pakësim a ngushtim i diçkaje; kund. zmadhim, rritje, shtim, zgjerim. Shkallë zvogëlimi. Zvogëlim i përmasave. Zvogëlimi i shpejtësisë. Zvogëlim i shumës. Prapashtesë zvogëlimi (gjuh.). Zvogëlimi i presionit në makinat shtypëse mund të vijë edhe nga defekte të brendshme.
2. fig. Pakësim, ulje, zbehje e diçkaje duke e paraqitur me më pak vlerë e rëndësi se sa është në të vërtetë; shkurtimi a ngushtim i diçkaje. Zvogëlimi i fajit. Zvogëlim i dënimit me vdekje. Projekti i zvogëlimit të humbjeve teknike. Zvogëlimi i mundësive. Zvogëlimi i ndihmës. Zvogëlimi i plakut, që ishte bërë sa një grusht, tregonte se nuk e kishte të gjatë.
✱Sin.: vogëlim, vocërrim, pakësim, mpakje, vokërrim, ngushtim, shkurtim, rrëgjim, picërrim, tkurrje, minimizim, ulje, shkurtim, zbehje, ngushtim, tulatje.
ÇNGJYRÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur çngjyros diçka apo kur çngjyroset; kund. ngjyrosje. Çngjyrosja e rrobave (e leshit, e flokëve, e stofrave). Kimikate për çngjyrosje. Lëngu i limonit parandalon çngjyrosjen e frutave.
✱ Sin.: çngjyrim, zbardhje, zbehje.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë