Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
►PULÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Mbyllen e hapen me shpejtësi disa herë sytë; ulen qepallat gati sa mbyllen krejt; kapulitem. Iu pulitën sytë. I puliteshin qepallat.
2. Mblidhem kruspull; zë pusi duke u tulatur, tulatem; strukem. U pulit pas një trungu.
3. vet. v. III Zë të shuhet, nuk digjet më me forcën e mëparshme, ulet, zvogëlohet, tulatet.
4. vet. v. III Nuk duket mirë, zbehet. Flaka e qiririt (zjarri) u pulit. Yjet (dritat) u pulitën.
✱Sin.: kapulitem, kruspullohem, platitem, ulem, përvdirem, mblidhem, tulatem, strukem, kruspullosem, zvogëlohem, rrëgjohem, shtrëngohem, zbehem.
►VENÍT/EM jovep., ~A (u), ~ÚR 1. vetv., vet. v. III Humbet njomësinë, nuk zhvillohet më dhe i varen degët e gjethet, fishket, thahet (për bimët). U venitën lulet. U venit misri.
2. vetv. Humbas njomësinë, forcën, gjallërinë dhe shëndetin; zbehem në fytyrë dhe dobësohem e tretem. Veniteshin fëmijët.
3. vetv., vet. v. III Humbet dritën, shkëlqimin a ngjyrën, zbehet e shuhet dalëngadalë (për dritën, zjarrin etj.); humbet forcën, dobësohet (për zërin). Janë venitur ngjyrat. U venitën yjet. U venitën zjarret në mal. U venit drita. U venit kandili (llamba). Iu venit zëri.
4. fiziol., vetv., vet. v. III I pushojnë përgjithnjë; nuk i vijnë më që kur fillon menopauza (të përmuajshmet, zakonet).
5. fig., vetv., vet. v. III Humbet ndikimin a rëndësinë e mëparshme; dobësohet dhe shuhet a zhduket ca nga ca. Iu venitën shpresat.
6. pës. e VENÍT.
✱Sin.: vyshkem, rrudhem, flashkem, eshkem, eshkosem, mbërrutem, tretem.
►VÉRDH/EM jovep., ~A (u), ~ÚR vetv. 1. vet. v. III Bëhet i verdhë, merr një ngjyrë të verdhë a si të verdhë, zverdhet, verdhohet (për bimët dhe gjethet kur thahen ose kur vjen vjeshta, për të lashtat e për pemët kur piqen etj.). U verdhën gjethet (kallinjtë). U verdhën ftonjtë (pjeshkat, kumbullat, dardhat).
2. Bëhem i verdhë, marr një ngjyrë të zbehtë në fytyrë a në pjesë të tjera të trupit (nga një sëmundje, nga frika etj.); më ikën të kuqtë e fytyrës, zverdhem, zbehem. U verdh në fytyrë. U verdh si dyllë (si limon). Iu verdhën sytë.
✱Sin.: zverdhem, lëverdhem, verdhohem, zbehem, zverdhohet.
►VERDH/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. vet. v. III Merr një ngjyrë të verdhë a si të verdhë, bëhet i verdhë, zverdhet. U verdhua gruri. U verdhuan gjethet (pemët).
2. Marr një ngjyrë të verdhë, a si të verdheme, verdhem; zverdhem në fytyrë. U verdha në fytyrë.
✱Sin.: verdhet, lëverdhem, verdhohem, zbehem.
►ZBÉHEM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Më ikën a më dobësohet ngjyra e kuqe e fytyrës, bëhem i zbehtë; zverdhem; bëhem lule kungulli; bëhem dyllë në fytyrë. U zbeh në fytyrë. U zbeh menjëherë. I janë zbehur faqet. Po zbehej dalëngadalë nga çehrja. U zbeh si i pajetë. Këto fjalë më bënë të zbehem. Unë u zbeha si fleta e plepit në vjeshtë.
2. vetv., vet. v. III I dobësohet ngjyra, bëhet si i bardhemë a si i verdhemë, zbardhet pak. Fustanit iu zbehën ngjyrat. Muret u zbehën. Iu zbeh lëkura.
3. vetv., vet. v. III I pakësohet drita a ndriçimi, i dobësohet shkëlqimi. Yjet (dritat) u zbehën. Hëna u zbeh.
4. fig., vetv., vet. v. III Bëhet i paqartë, i dobët dhe pa forcë shprehëse; humbet gjallërinë dhe shkathtësinë e zakonshme, i dobësohet fuqia; pakësohet, zvogëlohet. Nuk iu zbeh ideali. Zbehet ndërgjegjja qytetare. Stili nuk është zbehur gjatë gjithë veprës. Skënderbeut nuk iu zbeh kurrë lavdia. Zbehen kujtimet. Kështu zbehet përmbajtja e termave (gjuh.).
5. pës. e ZBEH.
✱Sin.: zbardhem, zverdhem, verdhem, finjosem, dobësohem.
ZBÉHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Gjendja kur zbehem; zverdhje. Zbehja e faqeve. I ra një zbehje në fytyrë. Kjo mund të çojë në zbehje ose marramendje. Vuri re zbehjen time.
2. Humbje gradualisht e shkëlqimit, e ngjyrës, e fuqisë ose e intensitetit të diçkaje. Zbehja e ngjyrës së fustanit nga dielli. Për të parandaluar zbehjen, fuçitë zakonisht lyhen me llak. Zbehja e hënës (e qiellit). Zbehja e dritës së diellit. Zbehje e kuptimit leksikor te parafjala.
3. fig. Dobësim ose humbje e rëndësisë, e interesit ose e ndjeshmërisë së diçkaje; errësim i vlerës a i lavdisë së dikujt; ulje e rëndësisë së dikujt. Zbehja e vullnetit. Zbehja e stilit (e lavdisë, e famës etj.). Zbehja e forcës emocionale dhe psikologjike të personazhit. Zbehje e ndikimit të një lideri.
✱Sin.: zbardhje, zverdhje, verdhje, venitje, zbutje, dobësim, pakësim, zvogëlim.
►ZVÉRDHEM jovep. ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Merr ngjyrë të verdhë, bëhet i verdhë. U zverdhën gjethet. U zverdh gruri. Fletët e ndonjë ahu sapo kishin filluar të zverdheshin. Letra ishte zverdhur. Iu zverdhën flokët nga dielli. Vetëm gjethi i ftoit plaket e zverdhet.
2. vetv. Bëhem si i verdhë në fytyrë, zbehem. U zverdh nga frika. Aty skuqej, aty zverdhej. Pas fjalëve të mia u zverdh si dylli. Zverdhej dhe dridhej i tëri. Ishte zverdhur në fytyrë dhe s’dinte ku të futej.
3. pës. e ZVERDH.
✱Sin.: verdhem, lëverdhem, verdhohem, zbehem.
♦ Iu zverdh *hunda (dikujt). As *skuqet e as zverdhet (dikush).
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë