Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DALËBÓJE mb. 1. Që i ka dalë disi boja, që është zbërdhulur; që ka ngjyrë a bojë të zbërdhulët; i vjetruar a i dalë jashtë përdorimit. Pëlhurë dalëboje.
2. fig. Që ka humbur vetitë a cilësitë e mira; që i ka dalë në shesh fytyra e vërtetë; që s’ka pikë turpi; cipëplasur; i bërë bajat. Njeri dalëboje.
✱Sin.: i dalëboje, i zbërdhulët, i çngjyrosur, i zbardhur, i vjetruar, cipëplasur, i pacipë, turpemadh, i ulët, i paskrupull, i paturp, i pafytyrë, faqezi, bastard, i zvetënuar, i shthurur, i degjeneruar, i prishur, i zhvlerësuar, i shfytyruar, i përdhosur, i rëndomtë.
SHPËLÁRË (i, e) mb. 1. Që është shkuar në ujë të pastër për t'i hequr shkumën pas larjes; që është pastruar me ujë. Rrobat e shpëlara. Enët e shpëlara.
2. Që është zbehur, që nuk është më e fortë dhe e qartë; që është zbërdhulur (për ngjyrën). Ngjyrë (bojë) e shpëlarë.
3. fig., mospërf. Që është pa shije e pa kripë, që nuk të tërheq, që të lë të ftohtë, që nuk ka asgjë të veçantë e nuk të ngjall ndonjë ndjenjë; që nuk shpreh asgjë, i zbarët; që ka përmbajtje të dobët a të varfër, pa ndonjë vlerë të vërtetë e pa forcë ndikuese. Njeri i shpëlarë. Sy të shpëlarë. Zë i shpëlarë. Shaka (fraza) të shpëlara. Muhabet i shpëlarë. Vjersha të shpëlara. Pikturë (tablo) e shpëlarë.
4. spec. Që i janë marrë nga ujërat lëndët e nevojshme ushqyese, e varfër (për token). Toka të shpëlara.
5. bised., keq. I paturp, i pacipë, që as skuqet, as zverdhet. Është fare i shpëlarë.
✱ Sin.: i zbërdhulët, i zbardhur, i zbarët, i zbaritur, i pashijshëm, i pashije, i pakripë, bajat, i pakëndshëm, i palezetshëm, i palezet, i papëlqyeshëm, i palyrë, i mërzitshëm, jotërheqës, i ftohtë, i pandjenjë, i varfër, i paturp, i pacipë, i pafytyrë, i paturpshëm, i zbrazët, i paide, i pabrumë.
ZBARDHULÚAR (i, e) mb. Që është zbardhuluar; i zbërdhulur.
ZBARDHÚLUR (i, e) mb. I zbërdhulur.
ZBÁRDHUR (i, e) mb. 1. Që është lyer me një lëndë të bardhë (bojë, gëlqere, pudër etj.); që është mbuluar me diçka të bardhë, që është veshur me një shtresë të bardhë. Mur i zbardhur. Fytyrë e zbardhur. Fushë e zbardhur. I zbardhur fort (shumë).
2. Që është bërë i bardhë, duke humbur ngjyrën që kishte, i çngjyrosur; që është bërë fare i bardhë ose më i bardhë nga ç'ishte, i bardhë si dëbora; i pastruar, i larë (për rroba të bardha që kanë qenë të fëlliqura). Beze e zbardhur. Kësulë e zbardhur. Dok i zbardhur. Me rroba të zbardhura. Lesh i zbardhur. Kripë e zbardhur.
3. Që i është hequr shtresa e sipërme, duke e larë, duke e fërkuar etj.; i zhveshur (për misrin, orizin etj.). Llamarinë e zbardhur. Oriz i zbardhur. Misër i zbardhur. Dru i zbardhur. Argjend i zbardhur.
4. Që është thinjur krejt, i thinjur. Me flokë të zbardhur. Një plakë e zbardhur. Dukej shumë i zbardhur për moshën. Ishte zbardhur fare.
5. I shkruar me kujdes e pa gabime, i hedhur në të pastër. Tekst (procesverbal) i zbardhur.
6. zyrt. I publikuar, i bërë i njohur për të gjithë (për një vendim a një dokument tjetër zyrtar, që është i plotë dhe i arsyetuar mbi bazën e duhur ligjore). Vendim (ligj) i zbardhur.
7. I zbuluar plotësisht, i shpjeguar me hollësi; i ndriçuar me të gjitha hollësitë. Çështje e zbardhur. Ngjarje e zbardhur.
✱Sin.: i lëbardhur, i argjenduar, i zbehur, i çngjyrosur, i çngjyruar, i zbërdhulur, i zbërdhulët, i pastruar, i qëruar, i zhveshur, i thinjur.
ZBARDHËLLÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë i bardhë a si i bardhë; që është ndriçuar, që zbardhëllon. Maja (fusha) të zbardhëlluara. Qiell i zbardhëlluar.
2. Që është zbërdhulur, i zbërdhulët, i dalë boje. Këmishë e zbardhëlluar. Rroba të zbardhëlluara.
ZBÉHUR (i, e) mb. 1. Që i ka ikur a i është dobësuar ngjyra e kuqe e fytyrës, që i ka rënë një ngjyrë si e verdhë, që është zbehur, i zbehtë. Me fytyrë të zbehur. Me faqe (me buzë) të zbehura.
2. Që i është dobësuar ngjyra, i zbërdhulët. Ngjyrë e zbehur. Perde të zbehura nga dielli.
3. Që i është pakësuar drita, që i është dobësuar ndriçimi e shkëlqimi; që ka humbur qartësinë. Drita e zbehur e kandilit. Fotografi të zbehura..
4. fig. Që është bërë i paqartë, i dobët e pa forcë shprehëse; që është zbehur. Pasqyrim i zbehur. Shpresa të zbehura. Kuptim i zbehur i një fjale (gjuh.).
✱Sin.: i zbehtë, i zverdhur, verdhosh, i verdhur, i zbardhur, i zbërdhulur, i flashkur, i fishkur, i zvogëluar.
ZBËRDHÚLËT (i, e) mb. 1. Që i ka dalë pak boja, që është bërë si i bardhemë, që i ka humbur ngjyra (nga dielli, nga të larët). Kapelë e zbërdhulët. Qilim i zbërdhulët. Fotografi e zbërdhulët. I zbërdhulët vende-vende. Mbante qillota të zbërdhulëta. Perde ngjyrë portokalli e zbërdhulur.
2. Që ka ngjyrë të bardhë në të përhimë, që vjen si në të bardhë, i bardhemë. Ngjyrë e zbërdhulët. Dok (kostum) i zbërdhulët. Kalë (ujk) i zbërdhulët. Me flokë (me sy) të zbërdhulët. Vetulla të zbërdhulëta. Balenë me pulla të zbërdhulëta. Re të zbërdhulëta. Qiell (muzg) i zbërdhulët. Faqja e zbërdhulët e lumit.
✱Sin.: i zbërdhulur, i bardhemë, i zbardhëllemë, i zbardhur, i çngjyrosur, zbardhalaq, zbardhaluq, i zbehur, i shpëlarë.
ZBËRDHÚQUR (i, e) mb. I zbërdhulur.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë