Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ARTIZÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka një zeje a një mjeshtëri, ai që ushtron një zeje, ai që ka pasion një zeje, një mjeshtëri a një punë artistike. Artizanë argjendi. Artizan llambash. Artizan druri. Shoqata e artizanëve. Dorë artizani. Artizan violinash (çiftelish etj.) Babë e bir artizanë.
✱Sin.: zejtar, mjeshtër, artist, zanatçi, zanatli.
KALLAJXHÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Mjeshtër a zanatçi që kallajis enë; profesioni i këtij mjeshtri. Isha te kallajxhiu i enëve.
2. fig., bised., iron. Ai që di të mashtrojë a të fshehë me fjalë të bukura realitetin; mashtrues me lajka, lajkaxhi.
♦ (Ka) sa të hajë *qeni i kallajxhiut tall. Luan *qeni i kallajxhiut (diku).
KËRÇÉP,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Pjesa e fortë e trungut të drurëve a të pemëve, e cila, bashkë me rrënjët, mbetet në tokë dhe përdoret zakonisht për zjarr; kërcu i madh për zjarr; gërxhel. Kërçep lisi. Zjarr (prush) me kërçepë.
2. Pjesa e padobishme e kërcellit të misrit dhe e disa drithërave bashkë me rrënjët, që mbetet në arë pas korrjes. Kërçep misri.
3. Gdhe i fortë druri; gëthep.
4. edhe fig., bised., shpërf. Zanatçi kërpaç ose i paaftë.
5. si mb., edhe fig., bised. Që bën punë me cilësi të dobët; kërpaç. Punë kërçepi.
✱Sin.: gërxhel, gëthep, kërpaç.
MJÉSHT/ËR,~RI m. sh. ~ËR, ~ËRIT 1. Punëtor i përgatitur që ushtron një zeje të caktuar, zejtar. Mjeshtër marangoz. Mjeshtër murator. Mjeshtër rrobaqepës.
2. Murator, usta. E kishte babanë mjeshtër.
3. Punëtor i përgatitur e me përvojë, që bën punë me cilësi të lartë, që u jep përvojën e njohuritë e veta më të rinjve dhe që drejton një repart a një sektor prodhimi. Mjeshtër prodhimi. Mjeshtri i repartit. Mjeshtër i shpimit. Këshillohej me mjeshtrin.
4. vjet. Zejtar që kishte një punishte të vogël dhe u mësonte zanatin çirakëve. Mjeshtri dhe çirakët.
5. Njeri që e njeh dhe e zotëron shumë mirë mjeshtërinë e vet, njeri i zoti dhe i aftë për punën e tij. Mjeshtër i mbaruar. Dorë mjeshtri. Mjeshtër në përdorimin e armës. Mjeshtër i tregimit. Mjeshtër i fjalës. Mjeshtër i valleve. Është mjeshtër për çdo punë.
6. bised. Njeri i shkathët e i regjur, që i kryen punët zakonisht me dredhi ose në rrugë jo të rregullt, usta. Është mjeshtër për të tilla punë.
7. Titull që u jepet sportistëve të shquar, të cilët kanë arritur rezultate të larta në një lloj sporti; titull nderi që u jepet punonjësve më të mirë a më të shquar në një profesion. Mjeshtër sporti. Mjeshtër shahu. “Mjeshtër i shquar në profesion”.
✱Sin.: usta, zanatçi, artizan, artist, skalitës.
ZANATLÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Mjeshtër në punën e vet; zanatçi, usta. Zanatli i moçëm. Qytet me zanatlinj. Na mungojnë zanatlinjtë. Rashë në një zanatli dhe njeri të mirë. Sokol Prela djalë i ri, / S’e ka shoqin në këtë Shqipni: / Trim për pushkë e zanatli. (folk.). Punën e mirë e bëjnë zanatlinjtë. (fj. u.).
ZANATÇÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Ai që ka një zanat, ai që ushtron një zanat, zejtar, artizan. Zanatçi i vjetër (i mirë). Zanatçi në ndërtim. Me syrin e zanatçiut. Po shuhen zanatçinjtë. Historitë e zanatçinjve. Kur varfërohet popullsia, zor e kanë zanatçia. (fj. u.). Zanatçiu është miku i miletit, nëpunësi është miku i dovletit. (fj. u.).
2. Mjeshtër me përvojë të madhe në një punë. Është zanatçi. Zanatçi me përvojë. Ke të bësh me një zanatçi. Mbahej si zanatçi i parë për drunë e lisit dhe të arrës.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë