Fjalori

Rezultate në përkufizime për “xhepash”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARAMIT

ARAMÍT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Ai që vjedh pasurinë e dikujt (sende, bagëti etj.), ai që merret me hajni. Aramit xhepash. Aramit pulash. E zunë aramitin.
✱Sin.: hajn, hajdut, vjedhës, cub, kusar, grabitës.

BRAC

BRAC,~II m. sh. ~Ë, ~ËT bised. 1. BracanI. Brac pulash. Brac xhepash.
2. Grykës i madh, llupës; njeri që ha fshehurazi të tjerëve. Njëfarë braci. U bë një brac i ulët.
✱Sin.: vjedhës, xhepash, bracan, bracar, hajdut, gërric, ruc, strujak, kobash, kobar.

BRACAN

BRACÁN,~II m. sh. ~Ë, ~ËT Vjedhës gjërash të vogla, vjedhës xhepash, brac.

BRACE

BRÁC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Vjedhëse gjërash të vogla, vjedhëse xhepash, bracane.

BRACI

BRACÍ,~A f. sh. ~, ~TË bised. Vjedhje gjërash të vogla, vjedhje xhepash. Ka hequr dorë nga bracia.
✱Sin.: vjedhje, hajdutëri, picërrim, strujni.

BRACIM

BRACÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Vjedhje xhepash.

GREP

GREP,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Copëz teli e kthyer si grremç, që lidhet me një fill dhe përdoret për të zënë peshk. Peshkoj me grep.
2. bised. Çengel, kanxhë. Grepi i kandarit. Grepi i mishit. U bë (si) grep (fig.) u dobësua shumë.
3. Shtizë e hollë me majë të kthyer për të thurur dantella etj.
4. fig., keq. Vjedhës xhepash; zhvatës.
✱Sin.: bizë, cimb, cimbil, shtizë, çengel, kanxhë, karficë, reze, bisk, lastar, vjedhës, zhvatës, rrodhe, koprrac, zhuzhingë.
♦ U bë grep (dikush). 1. shih u bë kockë e lëkurë (dikush). 2. shih e bëri dorën grusht (dikush). M’u bë grep (dikush) shih m’u bë rrodhe (dikush). Ra në grep (dikush) u mashtrua nga ato që tha a që i kërkoi dikush, u gënjye prej tij dhe e pësoi; ra në kurth; ra në grackë. I hedh grepin (grepat) (dikujt a diçkaje) ia vë syrin mirë dikujt dhe përpiqet ta shjerë në dorë; e miklon për ta bërë për vete; ia vë syrin diçkaje dhe përpiqet të nxjerrë përfitime prej saj; i hedh karremin; i hedh çengelin; hedh skortin të zërë troftën (dikush). Jam (rri) në (ndër) grepa kam një hall të madh që më mundon vazhdimisht e që nuk më lë të qetë; nuk jam i qetë e nuk rri dot në një vend; rri (si) mbi gjemba; rri (si) mbi gozhdë. Nuk i kap grepi (dikujt) është jashtë mundësive e forcave të tij diçka, nuk ka mundësi të bëjë një punë, një detyrë etj., nuk ka sukses; nuk arrin dot atë që do a që kërkon. Iu këput grepi (dikujt) nuk i eci puna mbarë, i ngeci puna, nuk ia arriti qëllimit; nuk pati sukses, i vajti kot mundimi, dështoi; nuk i doli diçka ashtu siç e mendonte a e dëshironte; nuk iu plotësuan shpresat; iu këput balçi i torbës; iu thye çerepi; ashtu i vajti filli; nuk i ndezi masati. Ia nxjerr me grep (me grepa) (dikujt) ia nxjerr me shumë vështirësi fjalën ose diçka tjetër, ngaqë nuk dëshiron ta thotë ose ngaqë nuk do që ta japë, ia nxjerr me zor; ia nxjerr me darë.

GËRRIC

GËRRÍC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Vjedhës gjërash të vogla, vjedhës xhepash, brac.

HAJDUT

HAJDÚT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vjedhës; kusar. Hajdut i regjur. Hajdut xhepash (shtëpish). Hajdut me çizme. Hajdut me katër duar (me gjashtë gishta) hajdut i shkathët. Hajdut me doreza (me dorashka) hajdut që vepron me shumë kujdes; hajdut me përvojë. Fole (çerdhe, strehë) hajdutësh.
2. vjet. Kaçak; cub. Hajdut malesh.
✱Sin.: kusar, vjedhës, cub, kaçak, hajn.
♦ Gjeti hajduti *thesin keq

KEPËS

KÉPËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që kep me daltë gurin e mullirit, kosën etj.
2. Vegël ose mjet për të kepur a për të prashitur.
3. Ai që kep pak nga pak bukën, lakrorin etj.
4. Ai që vjedh gjëra të vogla; hajdut xhepash.
✱Sin.: gdhendës, kalitës, vjedhës, hajdut.

KEPËSE

KÉPËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Vegël për të kepur; daltë, kep.
2. Grua a vajzë që prashit me kep.
3. Ajo që kep pak e nga pak bukën, lakrorin etj.
4. Ajo që vjedh gjëra të vogla; hajdute xhepash.
✱Sin.: daltë, kep, vjedhëse, hajdute.

NYJËZ

NÝJËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. min. Përqendrim i një sasie minerali në trajtë thjerrëzash të mëdha a xhepash brenda një shkëmbi me përbërje të ndryshme. Nyjëz elipsoidale. Nyjëz në trajtë vileje.
2. anat. Nyjë e vogël, afërsisht sa kokrra e bizeles.
3. bot. Një lloj fryrje në formë gunge në rrënjë e bimëve bathore ose bishtajore, ku grumbullohen baktere azotfiksuese, që shndërrojnë azotin e ajrit në përbërje ose në lëndë azotike.

STRUJAK

STRUJÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që vjedh gjëra të vogla. Strujaku i lagjes. Nuk e kishin gjetur strujakun. Strujakët kishin hyrë në një dyqan.
2. përb., vjet. Ai që vidhte ndonjë bagëti a diçka tjetër brenda fshatit të vet. Strujaku i fshatit. E dinin kush ishte strujaku. E kishin kapur strujakun.
✱Sin.: vjedhës, kusar, xhepash, brac.

VJEDHACAK

VJEDHACÁK,~E mb., bised., keq. shar. Që vjedh sende të vogla, vjedhës. Fëmijë vjedhacak. Grua vjedhacake. Është vjedhacak xhepash.
✱Sin.: vjedhës, vjedharak, brac, xhepash.

VJEDHACAK

VJEDHACÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që vjedh sende të vogla, vjedhës. Vjedhacak xhepash. Ai vjedhacaku është shumë tinëzar.
✱Sin.: vjedhës, vjedharak, brac, xhepash, grabës.

XHEPASH

XHEPÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Vjedhës xhepash. U ndalua një xhepash.
✱Sin.: xhepist, vjedhës, hajdut, kusar, hajn, brac.

XHEPASHE

XHEPÁSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Vjedhëse xhepash.
✱Sin.: xhepiste, vjedhëse, hajdute, kusare, hajne.

XHEPIST

XHEPÍST,~E mb., bised. Xhepash.

XHEPIST

XHEPÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Xhepash. Një xhepist i vodhi paratë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë