Fjalori

Rezultate në përkufizime për “xhelat”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KASAP

KASÁP,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ther bagëti për mish; therës bagëtish, profesioni i këtij njeriu. Kasap bagëtish (qengjash, kecash). Thikë kasapi. E theri kasapi.
2. Shitës mishi. Bleva mish tek kasapi.
3. fig., keq. Kirurg i paaftë. Ishte një kasap (jo doktor).
4. fig., keq. Vrasës i egër dhe i pamëshirshëm; xhelat.
✱Sin.: therës, mishtar, xhelat.
♦ Shkoi (vajti) si *cjapi te kasapi (dikush).

MIZOR

MIZÓR,~E mb. 1. Që sillet në mënyrë shumë të egër e të pamëshirshme me njerëzit, që kënaqet kur i bën të tjerët të vuajnë, zemërgur; i pashpirt; që është veçori e një njeriu të tillë. Njeri mizor. Mbret mizor. Ushtri mizore. Me shpirt mizor. Me fytyrë (me pamje) mizore. Me sy mizorë.
2. Që të kall tmerr, i tmerrshëm; që është plot mizori, i përgjakshëm. Luftë mizore. Vdekje mizore. Botë mizore.
3. Që është përdorur nga një vrasës, që përdoret për të vrarë njerëzit; vrastar. Armë (pushkë) mizore.
✱Sin.: i egër, i ashpër, pamëshirshëm, i pashpirt, zemërgur, zemërqen, shpirtegër, i tmerrshëm, shpirtmizor, tiran, barbar, sadist, xhelat, shtazarak, bishë, bishar, çnjerëzor, gjakatar, vrastar, gjakbërës, i përgjakshëm.

PAMËSHIRSHËM

PAMËSHÍRSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që sillet e vepron kundrejt të tjerëve pa mëshirë, që s’ka mëshirë, mizor, i egër; i rreptë; kund. i mëshirshëm. Njeri i pamëshirshëm. Shfrytëzues (sundues) të pamëshirshëm. Të jemi të pamëshirshëm me armiqtë.
2. Që bëhet me rreptësi a me ashpërsi, pa përfillur pasojat e rënda. Luftë e pamëshirshme. Përleshje e pamëshirshme. Sulm i pamëshirshëm. Shfrytëzim i pamëshirshëm.
3. Që bëhet pa asnjë lëshim e zbritje, i ashpër, i egër. Fjalë të pamëshirshme.
✱Sin.: i pamëshirë, i pazemër, mizor, çnjerëzor, i egër, i pashpirt, i pazemër shpirtmizor, shpirtegër, shpirtqen, shpirtkazmë, shpirtgur, shpirtashpër, zemërgur, zemërtharë, zemërqen, shtazarak, gjakpirës, gjakësor, gjakatar, i ashpër, i rreptë, sadist, mizor, barbar, kasap, shtazë, ujk, hienë, xhelat, xhahil, shkatërrimtar, tërbuar.

THERËS

THÉRËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që ther bagëti, kasap; ai që ther berrat për dasmë a për ndonjë gosti të madhe.
2. vjet. Ai që zbatonte dënimin me vdekje që i ishte dhënë dikujt, duke i prerë kokën; xhelat.

THIKAR

THIKÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. Njeri mizor e gjakatar, xhelat.

VRASTAR

VRASTÁR,~E mb. 1. Që qëllon mirë; që të vret; që ka forcë të madhe vrasëse. Goditje vrastare. Armë vrastare armë me të cilën është vrarë dikush. Është pushkë (armë) vrastare pushkë e saktë. Fuqia vrastare e plumbit është fuqi e madhe. Nëpër grykë të asaj vrastareje janë marrë jetë njerëzish.
2. fig. Që të shkakton dhembje shpirtërore, që të prek thellë në ndjenja e në sedër, që të lëndon. Vështrim vrastar. Fjalë vrastare. Fjalët dhe sjellja e tij ishin vrastare. Me sytë e tij zhbirilues i hodhi një vështrim vrastar.
✱Sin.: vrasës, mizor, xhelat, shenjëtar.

VRASËS

VRÁSËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që vret një tjetër, ai që bën një a disa vrasje, njerivrasës; gjakësor. Vrasës i paguar. Vrasës me pagesë. Fytyrë prej vrasësi. Vrasësi iku në drejtim të paditur. Arma e vrasësit ishte një armë e ftohtë. E kapën (e dënuan) vrasësin). Vrasës masiv person i cili vret një numër të madh njerëzish në një incident të vetëm. Vrasës serik person i cili kryen një numër të madh të vrasjeve gjatë një periudhe të caktuar kohore.
2. fig. Xhelat, njeri gjakatar, i pamëshirshëm, tiran, mizor. Me shpirt vrasësi. Ai kishte një palë sy prej vrasësi. Vrasësit e popujve. Vrasësit e të pafajshmëve.
✱Sin.: njerivrasës, doras, gjakës, gjakësor, gjakatar, gjakbërës, vrastar, katil, kriminel, mizor.

VUÇAR

VÚÇÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. 1. Kasap, shitës mishi; ai që edhe e therte, edhe e shiste mishin në dyqanin e tij. Vuçari aty e priste dhe aty e shiste mishin.
2. fig. Njeri i pamëshirshëm, xhelat, mizor. S’ ka mëshirë vuçari. Vuçari është më i egër se kasapi.
✱Sin.: kasap, xhelat, mizor.

XHELAT

XHELÁT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që u pret kokën njerëzve të dënuar me vdekje ose që i var ata në litar; ai që zbaton dënimet trupore. Sëpata e xhelatit. Me shpirt (me zemër) xhelati.
2. fig. Njeri gjakatar dhe i pamëshirshëm; vrasës mizor. Xhelat i egër. Xhelatët fashistë. Xhelatët e popujve.
✱Sin.: vrasës, mizor, gjakatar, therës, thikar, hienë, i pamëshirshëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë