Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BREZADÝNDUR mb. 1. Që është i çrregullt në veshje, i shkatërruar, shkatarraq. Burrë brezadyndur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: shkatarraq, i shkatërruar, i çrregullt, shufalak, zhabzhyrr, i zhargët, llosh, llapazhar, xhanavar.
PAKUJDÉSSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. edhe si em. Që nuk tregon kujdes për dikë a për diçka; që sillet a vepron pa kujdes; kund. i kujdesshëm. Njeri i pakujdesshëm. Vajzë e pakujdesshme.
2. edhe si em. Që e bën diçka pa kujdes e pa vëmendje, që nuk e ka mendjen aq sa duhet te diçka; që nuk ka rregull në jetën e përditshme e në punë; kund. i kujdesshëm. Punëtor (nxënës) i pakujdesshëm.
3. Që bëhet pa kujdesin e pa vëmendjen e duhur; kund. i kujdesshëm. Punë e pakujdesshme. Qëndrim i pakujdesshëm.
✱Sin.: i pakujdes, i shkujdesur, i pavëmendshëm, i papërpiktë, i çrregullt, shkatarraq, xhanavar, i zhargët, i zhdërjendur, zhvatarak, branar, i papërqendruar, i shpërqendruar, i papërgjegjshëm.
SHÁRGO,~JA m. sh. ~, ~T 1. Ai që nuk tregon kujdes për veshjen a paraqitjen e jashtme, shkallafat. Erdhi shargoja. Ai shargoja nuk luante nga vendi.
2. si mb. Që është i pambajtur. Ai ishte shargo në sytë e secilit.
✱Sin.: i çrregullt, shkatarraq, shakllaban, shkallafat, i shkujdesur, i pakujdesshëm, xhanavar.
SHKATARRÁQ,~E mb., mospërf. 1. Që është prishur, i shkatërruar, që mezi qëndron më këmbë; që punon keq, që është si karakatinë. Tryezë shkatarraqe. Bujtinë shkatarraqe. Furgon shkatarraq. Mbante në dorë një ombrellë shkatarraqe.
2. Që nuk tregon kujdes në paraqitjen e jashtme dhe në punët e tij, i çrregullt, i pakujdesshëm. Veshje shkatarraqe.
3. Që nuk di veçse të prishë e të shkatërrojë; trazovaç. Fëmijë shkatarraq.
4. fig. Që nuk është bërë si duhet, përdoret keq. Gjuhë shkatarraqe.
✱Sin.: i rrëzuar, i shkallmuar, karakatinë, zhabzhyrr, shufalak, i zhargët, llosh, xhanavar, llapazhar.
XHANAVÁR,~E mb., bised. Që nuk tregon kujdes për veshjen dhe për paraqitjen e jashtme; shumë i shkujdesur dhe i çrregullt, shkatarraq. Njeri xhanavar.
✱Sin.: i shkujdesur, i çrregullt, shkatarraq, i pakujdesshëm, llosh, xhore, xhorake.
XHÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Shkop i madh, i trashë e me një kokë në majë; çomange; topuz. Bëri një xhore. E goditi me xhore.
2. Njeri i veshur pa kujdes, i palarë e i pakrehur (sidomos për gratë), xhanavar.
3. fig. Njeri i trashë dhe i pagdhendur, i paditur.
✱Sin.: çomange, topuz, xhorake, i trashë, trashaman, kokëtrashë, mendjetrashë, trugomar, i paditur, i palarë, i pakrehur.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë