Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vurg”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJOL

GJOL,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Liqen; kënetë. Gjol i madh. Gjoli i vogël.
2. Baltë e madhe, llucë e hollë. Mbeti në gjol. U bë vendi gjol.
✱Sin.: gjolishtë, gjolare, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.
♦ *Iu bë gjol e përrua i dolën përpara gjithfarë pengesash, nuk i shkuan mirë punët, nuk i shkoi mbarë.

GJOLARE

GJOLÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Tokë ose arë që mban ujë; gjol; kënetë. Gjolarja mbushej me ujë.
✱Sin.: gjolishtë, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.

GJOLISHTË

GJOLÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [GJOLÍSHT/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] bised. Vend me ujë; gjol i vogël, kënetë e vogël. Pas shiut ara u kthye në gjolishtë.
✱Sin.: gjolare, moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, llurbë, llapërçinë, llokajë, balturinë.

KËNETISHTË

KËNETÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend moçalor; moçalishtë; kënetë. Në kënetishtë rriten vetëm (më shumë) kallama.
2. fig. Gjendje amullie.
✱Sin.: kënetë, moçal, moçalishtë, ligatinë, vurg, laç.

KËNETË

KËNÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i mbuluar plotësisht a pjesërisht me ujë gjatë gjithë vitit; pellg me ujë të ndenjur, me llucë e me baltë; moçal. Këneta e Tërbufit. U bë (është) një kënetë e re.
2. fig., bised., shpërf. Gjendje amullie; turbullirë; rrëmuje; paqartësi. Çfarë s’gjen në atë lloj kënete?!
3. si mb., edhe fig. Që është moçal a amulli; moçalor; problem i paqartë. Tokë (arë) kënetë tokë me baltë dhe me ujë të ndenjur, që nuk mund as të mbillet dhe as të prodhojë.
✱Sin.: moçal, kënetishtë, ligatinë, vurg, laç.
♦ E bëri *bar kënete (dikë). *Buf kënete shar. Ka ngecur në kënetë (dikush) iron. është në një gjendje të keqe, nga e cila nuk del dot, nuk përparon a nuk përmirësohet dot.

LLUM

LLUM,~I m. sh. ~RA, ~RAT 1. Baltë e përzier me ndyrësira a me papastërti të ndryshme; lym. Llumi i ujërave (i lumenjve, i përrenjve). Llumrat e kënetave (e kanaleve). Llumi lahet, turpi s’lahet. (fj. u.).
2. Fundërria e lëngut në një enë, llurbë: llumi i vajit (i verës, i kafesë). Llumi i vajit të ullirit kishte rënë tashmë në fund të enës.
3. Zhuli i trupit a i rrobave; zhuli i llullës së duhanit. Pastroi llumin e cigarishtes.
4. fig., keq. Fundërria e njerëzve; diçka e pavlerë ose e dëmshme. U ngrit llumi. Ai njeri është llumi i llumrave.
✱Sin.: lym, llokajë, lloç, llosh, baltë, zhul, ksestër, lerë, fundërri, llurbë, llubatë, lëtyrë, fundaq, baltovinë, batak, llome, dra, draskë, këllirë, mundërr, gërdhomë, gërdhajë, shushull, amti, murgë, vurg, fundërrinë, llucë.
♦ U bë llum. 1. (dikush). U fëlliq shumë, u ndot keq; s’e lan (dot) as lumi (dikë). 2. (diçka). U ngatërrua keq; u bë rrëmujë; u bë lëmsh; nuk ia kap fillin (diçkaje). M’u bë mendja (koka) llum shih m’u bë mendja (koka) dhallë. E bëri llum. 1. (diçka). E ngatërroi fare; e bëri lëmsh; e bëri lesh e li; e bëri çorbë; e bëri dhallë; e bëri bërllok. 2. (dikë). E turbulloi keq, e ngatërroi fare, sa s’është në gjendje të kuptojë a të mendojë; ia prishi mendjen (dikujt); ia bëri kokën (mendjen) dhallë (dikujt). Ra në llum (dikush) ra në gjendje të keqe e të vështirë; është përzier me njerëz të këqij; ra në baltë; ra në batak. Mbeti (ngeci) në llum (dikush) shih mbeti (ngeci) në baltë (dikush).

LËNGJERË

LËNGJÉR/Ë,~A f. 1. Lëngu i kuq që del kur shtypen ullinjtë, lëngu i bërsive të ullinjve-llumi i vajit që mbetet në fund të një ene; kuqël.
2. Vend me baltë e me ujë të ndenjur, batak.
3. fig. shar. Njeri i ndyrë, që sillet keq dhe urrehet nga të tjerët, fundërrinë.
✱Sin.: kuqël, vurg, lëng, llum, fundërresë, batak, fundërrinë.

MOÇAL

MOÇÁL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend a fushë me ujë të ndenjur e me baltë; ligatë, ligatinë, çeptirë. Moçale të ulëta (të larta) (gjeogr.). Moçal i keq (i qelbur). Ujët e moçalit. Erë moçali. Bimë (kashtë) moçali. Peshk moçali. Ethet e moçalit (bised.) sëmundja e malaries. Tharja e moçaleve. Ngeci në moçal.
2. fig. Gjendje e rëndë a situatë e keqe që karakterizohet nga mungesa e ndryshimit; amulli. Moçali i ideve (i emocioneve, i përvojave). Moçal politik. Moçalet e krimit. Moçalet e puçeve ushtarake.
3. veter., bised. Sëmundja e këlbazës. U binte moçali dhenve.
4. bot. Truskë.
✱Sin.: kënetë, ligatinë, ligatë, ujerë, ujnajë, ujësirë, moçalishte, moçalishte, çeptirë, çol, zhymore, zhymë, bllacë, bërrakë, bërrakore, botinë, strum, strugë, vurg, zhukë, gjolishte, notishte, këlbazë.
♦ Ra në moçal (dikush) ra në një gjendje të keqe a të vështirë; ra në baltë; ra në batak. Mbeti (ngeci) në moçal (dikush) nuk del dot nga një gjendje e vështirë, nga prapambetja, nga varfëria etj., ka ngecur; mbeti (ngeci) në baltë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë