Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vrujon”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BURON

BUR/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III 1. Del vetë nga thellësia në sipërfaqe të tokës (për ujin, për naftën etj.). Buron ujë (naftë, gaz). Ku buron, rrjedh. (fj. u.).
2. Zë fill, del, e ka burimin, merr ujët (për lumin, përruan etj.). Buna buron nga Liqeni i Shkodrës.
3. Del me vrull e me shumicë (uji, gjaku etj.). I buron gjaku. I buron qumështi.
4. edhe kal. E lëshon ujin, rrjedh pak, kullon, qan (për enën, për muret etj.). Buron shtamba. Buron voza. Buron muri.
5. fig. E ka pikënisjen, e ka bazën, zë fill, vjen; e ka prejardhjen. Shqipja buron nga ilirishtja.
6. fig. E ka burimin, del; shkaktohet, vjen si pasojë e diçkaje. I buron nga shpirti. Nga zemra e bardhë buron mirësia. (fj. u.).
✱Sin.: del, gurron, vrujon, shpërthen, gufon, bumbon, rrjedh, kullon, ujëson, loton, qan, lëshon, dikon, pikon, nis, fillon, vjen, shkaktohet.

TEPTIS

TEPTÍS vep., ~A, ~UR bised., jokal. 1. vet. v. III. Del jashtë me forcë, menjëherë dhe papritur, rrjedh a derdhet me vrull, vërshon, shpërthen, vrujon, gulfon. Teptisën ujërat. Teptisi uji fushave. I teptisi gjaku. Teptisi nafta.
2. zakon. vet. v. III Vjen dikush papritur; del a shfaqet befas, ia beh. Teptisën njerëzit. Sa ikën njëri, teptis tjetri. Na teptisi tymi brenda në shtëpi. I teptisën lotët.
3. fig., vet. v. III Shfaqet diçka me forcë të madhe, del jashtë me fuqi; shprehet me forcë të veçantë, shpërthen. I teptisi inati doli jashtë kontrollit; i hipën kacabunjtë.
4. fig., bised. Nuk jam në rregull, dal jashtë rrugës së drejtë, shthurem, çakërdisem, çoroditem; nuk e përmbaj dot veten, kërcej përpjetë (nga inati, nga zemërimi). Teptisi djali. Ç’teptis ashtu?
5. vet. v. III Zbythet, zmbrapset shpejt, tërhiqet me forcë prapa (për armën). Teptisi pushka (automatiku).
✱Sin.: rrjedh, derdhet, vërshon, shpërthen, buron, vrujon, gulfon, gufon, grafullon, ënjtet, buhavitet, futet, shfaqet, shthurem, çakërdisem, çoroditem, zvetënohem, zbythet, zmbrapset.

VRUJON

VRUJ/ÓN jovep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III. Buron duke dalë vetë nga toka në sipërfaqe uji. Vrujon uji.
2. fig., jokal. Rjedh, vjen si pasojë e diçkaje. Vrujon kënga. Vrujojnë frymëzimet. Vrujon gëzimi dhe hareja.
✱Sin.: buron, rrjedh, gurron.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë