Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BASTËRÓSUR (i, e) mb., bujq. Që i ka rënë bastra, i vruguar. Grurë i bastërosur.
NGRÝSUR (i, e) mb. 1. Që është ngrysur, që e zë nata. I ngrysur në mes të pyllit, ai shpejtoi hapat. Ishte i lodhur, por i ngrysur në shtëpi të tij.
2. Që është i mërzitur dhe i zhytur në mendime; që shpreh një gjendje shpirtërore të rëndë e të trishtuar; i zymtë, i vrenjtur. I ngrysur në fytyrë. Njeri i ngrysur. Me vetulla të ngrysura. Me ballë të ngrysur. Doli i ngrysur nga mbledhja.
3. fig. Që është pa dritë e pa gëzim, i trishtuar, i zymtë, i errët. E kaluara e ngrysur. Mjedis i ngrysur. Atmosferë e ngrysur.
4. I errët, i vrenjtur. Qiell i ngrysur.
✱Sin.: hijerëndë, hijevrenjtur, fytyrëvrenjtur, fytyrëngrysur, fytyrëvrazhdë, fytyrëzymtë, i vruguar, i ngrysët, i ngrysur, vetullan, vetullngrysur, vetullash, vetullrrudhur, vetullvrenjtur, i trishtuar, i zymtë, vramuz, i vrugët, i mugët, i errët, i zymtuar, i vrenjtur, i padritë, i pagëzim, i mërzitur, i turbullt, heshtjerëndë, i veshur, orëprapë, nursëz, nurzi, çehrengrysur, çehrevrenjtur, ngrysalaq, sterrë, natë.
NJOLLÓSUR (i, e) mb. 1. Që është bërë me njolla, që është fëlliqur me njolla; kund. i panjollosur. Dysheme e njollosur. Mbulesa tavoline (peceta) të njollosura. Rroba të njollosura. Me duar të njollosura.
2. Që është me njolla të gjera dhe të çrregullta në sipërfaqe.
3. fig. Që është njollosur. Me biografi të njollosur. Me ndërgjegje (me emër) të njollosur. Mbeti i njollosur. Njerëz të njollosur me krimet që kanë bërë.
✱Sin.: i përlyer, i zhyer, i lerosur, i vurratur, i ndyrë, i ndotur, i fëlliqur, i vruguar, i vrugur, i zhyer, i damkosur, i balër, i balosur, i përdhosur.
NXÍR/Ë (i, e) mb. 1. Që është nxirë, që është bërë i zi; që është lyer me të zezë; që është ndotur me diçka të zezë a të errët. Mur i nxirë. Kokrrat e nxira. E kish mishin të nxirë.
2. Që ka marrë ngjyrë të zeshkët nga dielli (për lëkurën). E ka fytyrën të nxirë.
3. fig. I shkretë, i mjerë, fatkeq (për dikë që vdes a për dikë, të cilit i vdes një njeri shumë i afërt e i dashur).
✱Sin.: i sterrosur, i nxiruar, i zgjyrosur, natë, blozak, i njollosur, i poshtëruar, i nxirosur, llullaq, zeshkan, i zeshkët, bronz, i errët, i irnosur, i vrenjtur, i ngrysur, i ngritë, i murrëtyer, i irnuar, i vrugët, i vruguar, fatkeq, i mjerë, i shkretë, yllshuar.
SHKRUMBÓSUR (i, e) mb. Që është shkrumbosur. Shtëpi e shkrumbosur. Me buzë të shkrumbuara.
✱Sin.: i rreshkur, i tharë, i djegur, i zhuritur, i përcëlluar, i përzhitur, i ciknosur, i shkrumbëzuar, i shkrumbosur, i vruguar.
SHKRUMBÚAR (i, e) mb. 1. Që është djegur e është bërë shkrumb e hi, që është shkrumbuar. Kufoma të shkrumbuara. Kasolle të shkrumbuara. Tokë e shkrumbuar. Gjellë e shkrumbuar.
2. I rreshkur; i tharë a i djegur nga vapa e madhe a nga ethet ose nga mungesa e ujit. Gjethe të shkrumbuara. Me buzë të shkrumbuara.
✱Sin.: i rreshkur, i tharë, i djegur, i zhuritur, i përcëlluar, i përzhitur, i ciknosur, i shkrumbëzuar, i shkrumbosur, i vruguar.
VRUGÚAR (i, e) mb. 1. Që e është vruguar. Gjethe (bimë) e vruguar. Rrush i vruguar. Perime të vruguara.
2. I vrenjtur, i errësuar (për qiellin etj.). Qiell i vruguar.
3. fig. I nxirë në fytyrë nga hidhërimi, nga zemërimi, nga një turp a nga një e keqe tjetër; i ngrysur. Me ballë të vruguar. Me fytyrë të vruguar.
✱Sin.: i vrenjtur, i egërsuar, i nxirë, i ngrysur, i vrugur, i vrugulluar, i frugulluar.
VRUGULLÚAR (i, e) mb. I vruguar.
VËRZHGÚAR (i, e) mb., 1. Që është vërzhguar, çjerrë, gërvishtur. Fytyrë (lëkurë) e vërzhguar.
2. Që është bërë me turp, që i është nxirë fytyra, i koritur. Mbeti me fytyrë të vërzhguar.
✱Sin.: i vruguar, i vreditur, i grithur, i gërricur, i çjerrë, i gërvishtur, i marruar, turpëruar, poshtëruar, koritur.
ZEZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E bëj të zi, e nxij. Faqet rozë të gazetave zezojnë me njoftime.
2. fig. Ia nxij jetën dikujt, ia prish e ia shkretoj jetën, e fut në mjerim e në brenga; prish, shkatërroj diçka, ia bëj jetën sterrë. Ia zezoi të ritë. Ia zezoi zemrën. E zezoi shtëpinë. E zezoi punën. Ia zezoi ditën.
3. fig. E bëj me turp dikë, i vë njollë të keqe, ia nxij faqen, i lë hijen e marres. Ia zezoi fytyrën. I zezoi prindërit. - I zezoi ai djalë! Gjithkush mund ta zezojë ballin përherë e më fort. - S’kam ndërmend të zezoj ballin. Fytyrën e balër (e vruguar) në daç laje, në daç zezoje edhe më. (fj. u.).
✱Sin.: nxij, prish, shkretoj, shkatërroj, turpëroj.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë