Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
NGËRTHÍM,~I m. Veprimi kur ngërthej ose kur ngërthehet diçka. Ngërthimi i dhëmbëzave. Ngërthimi i vetullave. Ngërthimi në jetën e përditshme. Ngërthimi nga mafia.
✱Sin.: bashkim, lidhje, kapje, shtrëngim, përfshirje, ndërthurje, rrudhje, ngrysje, vrenjtje, harkim, shtrembërim, përqendrim.
PRÍSHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur prish ose kur prishet diçka.
2. Gjendja pasi prish a pasi prishem. Prishja e urës. Prishja e dhëmbëve. Prishja e mishit. Prishja e kontratës. Prishja e rregullit.
3. Vend i prishur a i shkatërruar. Prishje tektonike (gjeol.). Prishjet në çati.
4. bised. Shpenzim. Prishjet dhe të ardhurat.
✱Sin.: përprishje, shembje, shkatërrim, çartje, dëmtim, dëm, shpërbërje, shthurje, çrregullim, shprishje, fshirje, shuarje, keqësim, dobësim, shëmtim, rrënim, zvetënim, përdhosje, bastardim, degjenerim, ngërdheshje, shtrembërim, kalbje, thartim, tharmëtim, tharmim, dekompozim, zjarrtisje, qelbje, ndotje, vrenjtje, shpenzim, dështim, shkrehje, rrëzim, krusmë, thepisje, hallakatje, shkallmim, shkapërderdhje, zbërthim, porropi, zarar, çakordim, djallosje, katranosje, ngatërrim, shkarëzim, çorganizim, rënie, pështjellim, rravgim, çjerrje, shkelje, tretje, shformim, prerje, mykje, zhezhitje, djegie, ndyrje, fëlliqje, ndërprerje, ftohje, acarim, egërsim, harxhim.
ZYMTÍM,~I m. 1. Gjendja që krijohet pas një errësimi të lehtë, mjegullimi ose zbehjeje të dritës; errësim. Zymtim i thellë. Zymtimi i qiellit. Një zymtim i lehtë mbuloi dhomën. Një erë e shqetësuar nga zymtimi i beftë i qiellit.
2. Ngrysje, vrenjtje a mrrolje (e fytyrës etj.). Zymtim i vështrimit. Në kulmin e zymtimit. Këtë herë ai zymtim iu duk i ndryshëm. Në fytyrën e tjetrit nuk vërejti ndonjë zymtim.
3. fig. Gjendje shpirtërore paksa e rënduar apo ndryshim i papritur emocional; trishtim, turbullim. Zymtimi i shpirtit. Ndjeu një farë zymtimi.
✱Sin.: errësim, ngrysje, zymtësi, vranësirë, mjegullim, mrrolje, trishtim.
ZYMTËSÍ,~A f. 1. Të qenët i zymtë, vetia e diçkaje të zymtë. Zymtësia e natës (e territ). Zymtësia e filmit. Zymtësi e padepërtueshme. Ndjesi që sjell dimri me zymtësinë e vet.
2. fig.Të qenët i ngrysur, i trishtuar e i brengosur; të qenët pa gëzime e plot trishtim. Zymtësia e fytyrës. Zymtësia e shpirtit. Zymtësi shpirtërore. Zymtësia e së kaluarës (e jetës). Mbizotëronte zymtësia. Nuk po e gjente dot shkakun e kësaj zymtësie. S’po e kuptonim se nga i vinte gjithë kjo zymtësi mësuesit, që kish qenë gjithnjë i qeshur me ne. Ai thotë se zymtësia vret njerëzit.
3. fig. Të qenët i paqartë, i errët e i turbullt. Zymtësia e ngjarjeve (e rrethanave).
✱Sin.: zymti, zymtim, trishtim, brengosje, ngrysje, vrenjtje, vranësi.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë