Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vremç”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NRENÇ

NRÉNÇ,~I m. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Passer domesticus) Harabel, trumcak, spurdhiq, vremç.

VEREMÇ

VERÉMÇ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Ai që është i sëmurë nga veremi, që ka veremin, i veremosur, vremç. Veremçi u mirë.
2. fig. keq. Vremç; zemërkeq. Veremç i fëlliqtë, siç ka dukën ka edhe zemrën.

VRABEC

VRÁBEC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Passer domesticus) Harabel; trumcak. Tufë vrabecësh. Vrabeci i shtëpive. Foleja e vrabecit ishte nën strehën e shtëpisë.
Sin.: zog, trumcak, strafçë, vremç.

VREMÇ

VREMÇ,~III m. sh. ~A, ~AT Shkop me majëkthyer; grremç. Bariu e ndiqte tufën e deleve me një vremçdorë. I uli degët e qershisë me një vremçgjatë.

VREMÇ

VREMÇ,~IIII m. sh. ~A, ~AT 1. Veremç. Është vremç i mbaruar.
2. fig. keq. Semërkeq. Kurrë s’i këndon goja për mirë atij vremçi.

VREMÇE

VREMÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Veremçe. Është vremçja e lagjes.
2. fig. keq. Zemërkeqe. Foli me vremçen.

VREMÇË

VREMÇ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Passer domesticus; Motacilla alba) Zog i vogël shtegtar, i ngjashëm me harabelin, me puplazeza e me cirkabardhakrahë e në bark, me sqepshtypurmajë; është shumë i shkathët e i lëvizshëm dhe këndon bukur, cirlua.
Sin.: cirlua, shturë, gargull, gargë, babil, bregcë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.