Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
VRÁNSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I vrenjtur, i mbuluar me re (për qiellin); i zymtë, i errët për motin kur është me re. Qiell i vranshëm. Mot i vranshëm. Kohë e vranshme.
2. fig. Që është i zymtë, me fytyrë të vrenjtur, i ngrysur; pa humor. Me pamje të vranshme.
✱Sin.: i vrenjtur, i vranët, i mrrolur, i zymtë, i errët.
VRANSHËM ndajf. 1. Me vranësira, vrenjtur, vranët. Sot është vranshëm (koha, moti).
2. fig. Me fytyrë të vrenjtur, mrrolshëm, fytyrëngrysur. Na hodhi një vështrim vranshëm dhe u largua menjëherë. Rrinte vranshëm. Pse po rri vranshëm? Pse po na sheh vranshëm? Na foli vranshëm. Ia lëshoi sytë vranshëm.
✱Sin.: vrenjtur, mrrolshëm, mazujshëm, murgshëm.
VRÉNJTUR (i, e) mb. 1. Që është i veshur me re (për qiellin), i tillë kur moti është me re; kund. i kthjellët. Qiell i vrenjtur. Mot i vrenjtur. Kohë e vrenjtur. Ditë e vrenjtur.
2. fig. Që ka rrudhur vetullat, ballin, fytyrën nga një shqetësim a nga zemërimi, i vrazhdë në fytyrë, jo i qeshur; që shpreh shqetësim, zemërim a vrazhdësi; i ngrysur. Me ballë të vrenjtur. Me vetulla të vrenjtura. Me fytyrë të vrenjtur. Burrat e vrenjtur. Ishte (rrinte) i vrenjtur.
✱Sin.: hijerëndë, pamjerëndë, çehrengrysur, i vranët, i vranshëm,
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë