Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vranët”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MRROLËT

MRRÓLËT (i, e) mb. I vrenjtur, i ngrysur, i vranët.

MRROLËT

MRRÓLËT ndajf. Me fytyrë të ngrysur, turivarur, vranët. Gruaja i rrinte mrrolët. E këqyrte mrrolët.

MUGULLON

MUGULL/ÓNII vep., ~ÓI, ~ÚAR kal., vet. v. III Mjegullon, mugëton. Koha e vranët duket se ka mugulluar gjithçka.

MURGSHËM

MÚRGSHËM ndajf. Me mot të vrenjtur, vranët.

MUZGËT

MÚZGËT (i, e) mb. 1. Që vjen si i zi, i errët, i zeshkët.
2. I vrenjtur, i errët, i vranët (për motin, për qiellin etj.). Kohë e muzgët. Qiell i muzgët. Ecte nëpër pyllin e muzgët.
3. fig. I vrenjtur, i zymtë (për njerëzit). Njeri i muzgët. Në atë jetë të muzgët. Sytë e saj ishin të muzgët. Bota po i dukej e muzgët.

NGATH

NGATH vep., ~I, ~UR kal., vet. v. III 1. Mpin. E ngathi të ftohtët. Ia ngathi duart akulli. Ia ngathi gjuhën rakia. Ky mot i vranët të ngath.
2. E bën dikë të ngathët, të plogët, e bën që të humbasë shkathtësinë, plogështon; kund. shkath. E ka ngathur rehatia. Dramacitet që t’i ngath ndjenjat.
✱Sin.: mpij, plogështoj, topis.

PËRVAJTUES

PËRVAJTÚES,~E mb. Që shpreh dhembje a keqardhje të thellë. I foli me një ton të lehtë përvajtues. Tërhiqet i ngadaltë e i ndeshëm, i vranët e i ngrysur, i mekur e përvajtues.

SKARRATINË

SKARRATÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Kohë e vranët e me gjëmime. Ditë me skarratinë.

VAGËLLUAR

VAGËLLÚAR (i, e) mb. 1. Që jep një dritë të zbehtë, që është duke u shuar a duke humbur dritën, që ndrit si nëpër mjegull; që sapo nis të zbardhëllejë; që duket si nëpër mjegull. Dritë e vagëlluar. Mëngjes (perëndim) i vagëlluar. Mbrëmje e vagëlluar. Brigje të vagëlluara.
2. fig. Që ka humbur qartësinë, forcën etj.; i errët, jo i qartë; i vagët. Me vështrim të vagëlluar. Kujtime (përfytyrime, shpresa) të vagëlluara. Përshkrim i vagëlluar. E ardhme e vagëlluar
✱Sin.: i zbehtë, i mjegullt, i vagullt, i vranët.

VAGËLLUES

VAGËLLÚES,~E mb. Që është i dobët; i zbehtë; që ndriçon pak; që duket si nëpër mjegull. Dritë vagëlluese. Pamje vagëlluese.
✱Sin.: i vagëlluar, i mjegullt, i vagullt, i vagët, i vranët, i vrenjtur.

VAGËT

VÁGËT (i, e) mb. 1. Që nuk ka shumë dritë; që jep dritë të zbehtë. Dritë e vagët. Dhomë e vagët. Xixë e vagët. Ndriçim i vagët.
2. fig. Që i mungon qartësia, forca etj.; i errët, jo shumë i qartë; i vagëlluar. Me vështrim të vagët. Mendim i vagët. Shpjegim i vagët. Dëshira (shpresa) të vagëta.
✱Sin.: i mjegullt, i zbehtë, i vranët, i vrenjtur, i paqartë.

VRANCINË

VRANCÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Mot i vranët, kohë me mot të vranët, vranësirë. Kanë hy do (disa) vrancina në qiell.

VRANSHËM

VRÁNSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. I vrenjtur, i mbuluar me re (për qiellin); i zymtë, i errët për motin kur është me re. Qiell i vranshëm. Mot i vranshëm. Kohë e vranshme.
2. fig. Që është i zymtë, me fytyrë të vrenjtur, i ngrysur; pa humor. Me pamje të vranshme.
✱Sin.: i vrenjtur, i vranët, i mrrolur, i zymtë, i errët.

VRANSHËM

VRANSHËM ndajf. 1. Me vranësira, vrenjtur, vranët. Sot është vranshëm (koha, moti).
2. fig. Me fytyrë të vrenjtur, mrrolshëm, fytyrëngrysur. Na hodhi një vështrim vranshëm dhe u largua menjëherë. Rrinte vranshëm. Pse po rri vranshëm? Pse po na sheh vranshëm? Na foli vranshëm. Ia lëshoi sytë vranshëm.
✱Sin.: vrenjtur, mrrolshëm, mazujshëm, murgshëm.

VRANTË

VRÁNTË ndajf. 1. Me mot të vranët; murgshëm, vranshëm. Sot është vrantë.
2. fig. Vranshëm2. Mos më shih vrantë. Na pau vrantë.

VRANËSUR

VRANËSÚR (i, e) 1. Që është vranësuar; i vrenjtur, i vranët (moti). Qiell (mot) i vranësuar. Ditë e vranësuar.
2. fig. I vrenjtur, i mërrolur, i ngrysur. Me fytyrë të vranësuar.
✱Sin.: i vrenjtur, i vranët, i mërrolur, i ngrysur.

VRANËT

VRÁNËT (i, e) mb. I vrenjtur, i mbuluar me re (për motin, qiellin); kund. i kthjellët. Mot i vranët. Qiell i vranët. Kohë e vranët. Mëngjes i vranët.
2. fig. Që është i vrenjtur në fytyrë, i zymtë. Njeri i vranët. Me fytyrë të vranët. Me shikim të vranët. Me vetulla të vranëta.
✱Sin.: i vrenjtur, i vranësuar, i mërrolur, i ngrysur, i zymtë.

VRANËT

VRÁNËT ndajf. 1. Me mot të vranët, vranshëm, vrenjtur. Koha ishte vranët. Sot është vranët.
2. Përdoret për të shprehur gjendjen e dikujt; me fytyrë të vrenjtur të ngrysur, të zymtë, mrrolshëm. Ai erdhi vranët. Ai rri vranët. Me fytyrë vranët.
✱Sin.: vrenjtur, ngrysur.

VRENJTUR

VRÉNJTUR (i, e) mb. 1. Që është i veshur me re (për qiellin), i tillë kur moti është me re; kund. i kthjellët. Qiell i vrenjtur. Mot i vrenjtur. Kohë e vrenjtur. Ditë e vrenjtur.
2. fig. Që ka rrudhur vetullat, ballin, fytyrën nga një shqetësim a nga zemërimi, i vrazhdë në fytyrë, jo i qeshur; që shpreh shqetësim, zemërim a vrazhdësi; i ngrysur. Me ballë të vrenjtur. Me vetulla të vrenjtura. Me fytyrë të vrenjtur. Burrat e vrenjtur. Ishte (rrinte) i vrenjtur.
✱Sin.: hijerëndë, pamjerëndë, çehrengrysur, i vranët, i vranshëm,

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë