Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vonak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SUGAR

SUGAR,~E mb. bised. 1. Që është pirës, që është i lindur vonë. Qengji sugar rrinte pranë së ëmës. Qengjin sugar do ta thernin për festë.
2. fig. Që është i fundit, më i vogël i familjes. Djalin sugar e merrnin gjithmonë me vete.
3. fig. Kanakar. Ajo kishte qenë gjithmonë sugare.
✱Sin.: vonak, i përkëdhelur, i llastuar, kanakar.

VONAK

VONÁK,~EI mb. 1. Që çel vonë ose më vonë se zogjtë e tjerë të shtruar në të njëjtën kohë; që ka lindur vonë (zakonisht për zogjtë e pulave a për të vegjlit e kafshëve); i vonë. Zogj vonakë. Qengja vonakë. Pjellë vonake.
2. Që e zë dimri pa i dalë pendët (për zogjtë, shpendët); që nis të këndojë vonë (për gjelin). Nuk u kanë dalë pendët atyre zogjve vonakë. Është gjel vonak nuk ka nisë të këndojë.
3. Që piqet vonë, që është i vonë (për disa fruta). Fik vonak. Gështenjë vonake.
4. Që ka lindur vonë (për fëmijën më të vogël të prindërve). Ai është djali vonak i pleqve.
✱Sin.: i vonshëm, i vonë.

VONAK

VONÁK,~EII mb. Që i kap gjërat me vonesë, që nuk është i aftë t’i kap e t’i kuptojë menjëherë a shpejt; që reagon ngadalë; që nuk është i zgjuar. Njeri vonak. Grua vonake. S’e mora vesh menjëherë, se jam bukur vonak.
✱Sin.: i mefshtë, i qullët, i plogët, mendjeplogët.

VONAÇAK

VONAÇÁK,~E mb. Që piqet vonë (për disa fruta). Fiq vonaçak. Dardhë (mollë) vonaçake.
✱Sin.: vonak, vjeshtak, vjeshtor, dimëror.

VONAÇAK

VONAÇÁK, ~U m. sh. ~Ë, ~ËT Vonak.

VONSHËM

VÓNSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që mbillet në pranverë dhe piqet në vjeshtë; që piqet më vonë se llojet e tjera të njëjta me të; i vonë. Patate (domate) të vonshme. Misër (grurë) i vonshëm. Mbjellje e vonshme. Lulëzim i vonshëm. Pjekje e vonshme. Vjen i vonshëm.
2. Që bëhet, që ndodh a që vjen më vonë se koha e zakonshme; që ndodh a që bëhet me vonesë; që ndodh a që bëhet pas diçkaje tjetër; i mëvonshëm; që nuk vepron menjëherë, i ngadalshëm. Vjeshtë e vonshme. Ngjarjet e vonshme. Pasojat e vonshme. Faza e vonshme e sëmundjes. Bombë me plasje të vonshme. Në një kohë më të vonshme.
3. Që ndodh në fund të një periudhe, që ka të bëjë me fundin e një kohe, që i përket fundit të kësaj periudhe; i vonë; kund. i hershëm. Qytetërimi i vonshëm. Mesjeta e vonshme.
4. Që sʼka shumë kohë që ka ndodhur ose që është shfaqur, i kohës së fundit, i tanishëm; kund. i hershëm. Zakon i vonshëm. Traditë e vonshme. Veshje e vonshme.
✱Sin.: i vonë, vonak, vjeshtuk, i mëvonshëm, i ngadalshëm, i mëpastajmë, i mëpasmë, i vonuar, i papjekur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë