Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vithisur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BATISUR

BATÍSUR (i, e) mb., bised. 1. Që është shembur; i fundosur, i vithisur; që është rrëzuar rrafsh me tokën. Tokë e batisur. Vend i batisur. Brigje të batisura.
2. fig. Që e ka zënë diçka e rëndë, që e ka pllakosur një hall i madh. Me fytyrë të batisur.
3. fig., keq. I degdisur, i syrgjynosur. E gjetën të batisur në Malin e Shenjtë.
✱Sin.: i shembur, i fundosur, i vithisur, i pllakosur, i degdisur, i syrgjynosur.

FUNDOSUR

FUNDÓSUR (i, e) mb. Që ka rënë deri në fundin e detit, të liqenit etj.; që ka rënë poshtë dhe është mbuluar; që është fundosur, që është vithisur. Varkë e fundosur. Tokë e fundosur.
✱Sin.: i mbytur, i zhytur, i vithisur, i groposur.

HUMBUAR

HUMBÚAR (i, e)I mb. 1. Që është i fundosur a i kredhur në ujë a në baltë etj.
2. Që është i shembur a i vithisur për një vend.

LASKARUAR

LASKARÚAR (i, e) mb. 1. Që është laskaruar, që është grisur. Xhup i laskaruar.
2. I shembur, i rrëzuar pjesë-pjesë (për kodrën, malin etj.). Shkëmb i laskaruar.
✱Sin.: i leckosur, i shembur, i vithisur, i rrëzuar, i zhvoshkur.

PËRMBYSUR

PËRMBÝSUR (i, e) mb. 1. Që është përmbysur a është kthyer përmbysur. Libër i përmbysur.
2. Që është rrëzuar me këmbë a me rrota përpjetë. Tavolinë e përmbysur. Makinë e përmbysur. Autobus i përmbysur.
3. Që është prishur a është përmbysur rendi a radha. Fjali me rend të përmbysur (gjuh.).
4. bujq. Që është kthyer përmbys me plug etj. Arë e përmbysur.
5. Që është bërë rrëmujë, që nuk është lënë gjë pa lëvizur nga vendi, që është kthyer gjithçka mbrapsht. Shtëpi e përmbysur (bibliotekë). Gardërobë e përmbysur. Sirtarë të përmbysur.
6. Që ka ndryshuar tërësisht gjendjen a e ka kthyer në të kundërtën e vet. Qeveri e përmbysur.
7. Që është hedhur poshtë me argumente etj. Teori (tezë) e përmbysur.
8. fig. I mjerë, i gjorë.
✱Sin.: i rrëzuar, i vithisur, i batisur, i rroposur, i shkatërruar, i fundosur, i batuar, i anuar, i mjerë, i gjorë.

RRËSHQITUR

RRËSHQÍTUR (i, e) mb. 1. Që është shkëputur, që ka rënë teposhtë (për tokën, dheun). Tokë e rrëshqitur. Vend i rrëshqitur.
2. fig. Që ka rrëshqitur, i shkarë. Njeri i rrëshqitur nga trutë.
✱Sin.: i shembur, i vithisur.

ULUR

ÚLUR (i, e) mb. Që është ulur, i ulët.
✱Sin.: i zbutur, i fashitur, i pakësuar, i platitur, i qetësuar, i qetuar, i vithisur, i rënë, i lëshuar, i përkulur, i anuar.

VARRVITHISUR

VARRVITHÍSUR mb. Që i është shembur a vithisur varri, që e ka varrin të vithisur a të prishur; si mallk. që iu shembtë a iu vithistë varri. I vdekur e varrvithisur.
✱Sin.: varrdyndur, varrtrapitur.

VARRVITHISUR

VARRVITHÍSUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që i është shembur a vithisur varri, që e ka varrin të vithisur a të prishur; si mallk. që iu shembtë a iu vithistë varri. Mos ia thuaj emrin atij varrvithisurit. Ai varrvithisuri është harruar prej kohësh.
✱Sin.: varrdyndur, varrtrapitur.

VARRVITHISUR

VARRVITHÍSUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që i është shembur a vithisur varri, që e ka varrin të vithisur a të prishur; si mallk. që iu shembtë a iu vithistë varri. Ajo varrvithisura ka shumë kohë që ka vdekur.
✱Sin.: varrdyndur, varrtrapitur.

VARUR

VÁRUR (i, e) mb. 1. Që është i kapur në pjesën e sipërme në një gozhdë, në një çengel, në një tel etj., që ka ngecur a është lidhur diku e rri pezull. Rri i varur. Peshqit ishin të varur në telat e rrjetës. Vazoja e porcelanit ishte e varur mbi murin e sallës.
2. Që është mbytur duke i shtrënguar fytin me litar (i dënuar). Në shtëpinë e të varurit nuk duhet zënë në gojë litarin. (fj. u.). E gjetën të varur.
3. Që është ulur poshtë; i përkulur; i lëshuar poshtë. Me duar të varura. Me supe të varura. Me faqe të varura. Rri me këmbë të varura.
4. I pjerrët, jo i sheshtë. Vend i varur. Vend i varur drejt fushës. Shpate të varura.
5. Që është nën varësinë a nën urdhrat e dikujt, që përgjigjet para tij për diçka, që i merr urdhrat e udhëzimet prej andej; që është në dorë të dikujt, që s'ka pavarësi. Vend i varur politikisht (ekonomikisht).
6. fig. Që nuk është zgjidhur përfundimisht, që ka mbetur pezull. E la punën të varur. Çështja ka mbetur e paqartë, e lanë të varur.
7. gjuh. Që ka varësi gramatikore nga një gjymtyrë tjetër; i nënrenditur. Gjymtyrë e varur. Fjali e varur fjali e nënrenditur.
✱Sin.: i lëvarur, i ulur, i rënë, i rrëpirët, pezull, i pazgjidhur, i ndërvarur, i kushtëzuar, i vithisur.
♦ Me *buzët të varura (varur). Me *hundë të varura (varur). Si i varur në *hënëz.

VITHISUR

VITHÍSUR (i, e) mb. 1. Që është vithisur. Vend i vithisur. Shtëpi e vithisur. Varre të vithisura.
2. Që ka rënë poshtë në tokë ose në fund të një gremine; që është përmbysur. Shkëmb i vithisur. Makinë e vithisur në greminë.
✱Sin.: i batisur, i shembur, i laskaruar, i rrëzuar, i shkatërruar, i rrënuar, i përmbysur, i rrëshqitur, i shkarë, i varur i, anuar, i fundosur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë