Fjalori

Rezultate në përkufizime për “viran”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

► VIRAN/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR bised., vet. v. III 1. vetv. Mbetet shkretë diçka, shkretohet; rrënohet. U viranua fshati. U viranuan shtëpitë. U viranua vendi. U viranuan arat, fushat.
2. pës. e VIRANÓJ.
✱Sin.: shkretohem, rrënohem, mjerohem.

BRAKTISUR

BRAKTÍSUR (i, e) mb. Që është braktisur, që është lënë pa kujdesje, pa përkrahje e pa ndihmë; i lënë pas dore, i shkretë, i harruar. Prindër të braktisur. Fëmijë i braktisur. Shtëpi e braktisur. Fshatra (vende, toka) të braktisura.
✱Sin.: i lënë, i mbetur, i shkretë, viran, i harruar, i shpinuar.

GJORË

GJÓRË (i, e) mb. Që është në një gjendje të keqe, e cila të ngjall keqardhje, që është për të ardhur keq; i mjerë. Një plakë e gjorë. I gjori djalë.
✱Sin.: i shkretë, i ngratë, i varfër, i shuar, i fshikët, qyq, viran, gërmadhë.

GJORË

GJÓR/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Ai që është në një gjendje të keqe, ai që të ngjall keqardhje, ai që është për të ardhur keq; i mjerë. U lodhën të gjorët gjithë ditën.
✱Sin.: i shkretë, i ngratë, i varfër, qyq, viran.

SHKRETË

SHKRÉTË (i, e) mb. 1. Që është i pabanuar, i braktisur; ku nuk ka a ku nuk duket njeri në një çast të caktuar. Lagje të shkreta. Ishull i shkretë.
2. Që s’ka fare jetë e gjallëri. Rrugët mbetën të shkreta.
3. Që është i papunuar, i lënë djerr e pa asnjë kujdes. Ara të shkreta.
4. Që është si shkretëtirë. Male të shkreta male pa bimësi e pa burime uji. Një oborr i shkretë.
5. Që është i vetëm; që nuk ka kush të kujdeset për të; i mjerë, fatkeq, i gjorë, që është për të ardhur keq; i harruar, i lënë mënjanë, qyqar. Plak i shkretë. Mbeti e shkretë.
6. Që nuk jeton më, që ka vdekur. Babai i shkretë. Nëna e shkretë.
7. Që u shkretoftë, që e marrtë mortja, i mallkuar. Kjo flamë e shkretë! Pleqëri e shkretë!
8. Që mos u shkretoftë kurrë, që e paçim gjithnjë, i bekuar (përdoret sipas vlerësimit të folësit). Ky behar i shkretë! Kjo verë e shkretë! Ç’ka ky i shkretë gomar që s’ecën! Pse s’po ndizet ajo e shkretë dritë?! Kjo mendje e shkretë ma ka fajin.
9. iron. Që është përfitues i gjërave në mënyrë të padrejtë. I shkreti ti! E shkreta ajo!
✱Sin.: i braktisur, i pabanuar, i shkretuar, gërmadhë, kërnalle, i egër, i shurdhër, memec, viran, i papunuar, i palëruar, djerr, jetim, krahëthatë, vetmuar.

SHKRETË

SHKRÉTË (i, e) mb. 1. Që është i pabanuar, i braktisur; ku nuk ka a ku nuk duket njeri në një çast të caktuar. Lagje të shkreta. Ishull i shkretë.
2. Që s’ka fare jetë e gjallëri. Rrugët mbetën të shkreta.
3. Që është i papunuar, i lënë djerr e pa asnjë kujdes. Ara të shkreta.
4. Që është si shkretëtirë. Male të shkreta male pa bimësi e pa burime uji. Një oborr i shkretë.
5. Që është i vetëm; që nuk ka kush të kujdeset për të; i mjerë, fatkeq, i gjorë, që është për të ardhur keq; i harruar, i lënë mënjanë, qyqar. Plak i shkretë. Mbeti e shkretë.
6. Që nuk jeton më, që ka vdekur. Babai i shkretë. Nëna e shkretë.
7. Që u shkretoftë, që e marrtë mortja, i mallkuar. Kjo flamë e shkretë! Pleqëri e shkretë!
8. Që mos u shkretoftë kurrë, që e paçim gjithnjë, i bekuar (përdoret sipas vlerësimit të folësit). Ky behar i shkretë! Kjo verë e shkretë! Ç’ka ky i shkretë gomar që s’ecën! Pse s’po ndizet ajo e shkretë dritë?! Kjo mendje e shkretë ma ka fajin.
9. iron. Që është përfitues i gjërave në mënyrë të padrejtë. I shkreti ti! E shkreta ajo!
✱Sin.: i braktisur, i pabanuar, i shkretuar, gërmadhë, kërnalle, i egër, i shurdhër, memec, viran, i papunuar, i palëruar, djerr, jetim, krahëthatë, vetmuar.

SKULITH

SKULÍTH,~E mb. Që ka sjellje a qëndrim të ulët. Djalë skulith. Kishte një sjellje skulithe.
✱Sin.: mashtrues, viran.

SKULITH

SKULÍTH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka sjellje a qëndrim të ulët. E tregoi veten që ishte një skulith.
✱Sin.: mashtrues, viran.

VIRAN

VIRÁN,~E mb., bised. 1. Që është i shkretuar; i braktisur, i shkretë (për vende, shtëpi etj.). Krahina virane. Fshat viran. Shtëpi virane. Mulli viran. Burime, gurra virane.
2. Që është i shkretë, i mjerë, i gjorë (për njerëzit). Një plakë virane. Fëmijë viran. Ai i shkreti ka mbetur viran.
3. fig. Që është i shkathët e i djallëzuar, qerrata. Djalë viran. Ai është viran i madh.
✱Sin.: i shkretë, i mjerë, i gjorë, i shkathët, i djallëzuar.

VIRAN

VIRÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. 1. Ai që është i shkretë, i mjerë, i gjorë. Ai virani jeton në varfëri. Virani i shkretë.
2. fig. Ai që është i shkathët dhe i djallëzuar, qerrata. Ia punoi virani. Ai virani di të dredhë e të zhdredhë. Heu ku je viran!

VIRANOJ

VIRAN/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR bised., kal. E lë shkretë diçka, e shkretoj; e rrënoj. E viranoi vendin. E braktisën fshatin, e viranuan. Viranuan shtëpinë. Viranuan vendin (vatanin).
✱Sin.: shkretoj, rrënoj, shkatërroj.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë