Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vikatje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

THIRRJE

THÍRRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur thërras dikë për diçka ose kur thirrem. Thirrja e dëshmitarëve. Thirrja e konferencës (e kuvendit, e kongresit). Thirrja në ushtri. Thirrja në raport thirrja e dikujt para një organi epror, para një mbledhjeje etj. për të raportuar. Thirrje nën armë marrja e dikujt ushtar. I bëj thirrje ndërgjegjes (arsyes) së dikujt i drejtohem ndërgjegjes (arsyes) së dikujt.
2. Grishje që i drejtohet popullit për një çështje të rëndësishme; kërkesë për të plotësuar ose për të bërë një gjë; dokumenti a shpallja që përmban këtë grishje a kërkesë. Thirrje politike (luftarake). Thirrja e kongresit (e konferencës). Thirrje drejtuar gjithë popullit. Me thirrjen e parë. Punimi i thirrjes.
3. usht. Përmendja e emrave të ushtarëve një për një, për të parë nëse janë të pranishëm. Thirrja e mbrëmjes. Erdhi me vonesë në thirrje.
4. Zëri a pasthirrma që nxjerrim kur shprehim me vrull një ndjenjë, një brohoritje; zëri i fortë që nxjerr njeriu kur thërret, klithmë, britmë. Thirrje e fortë (e çjerrë, e tmerrshme). Thirrjet e turmës. Thirrje gëzimi (habie, admirimi). Lëshoi (nxori) një thirrje. Dëgjohen thirrje.
5. fig. Zhurma që bëhet duke thirrur poshtë e përpjetë a duke folur vazhdimisht për një qëllim të caktuar; britmë.
6. Letër e shkruar që i drejtohet dikujt e që përmban një lajmërim, një njoftim, një kumtim etj. për të. Thirrje telefonike. Fleta e thirrjes. Mori thirrjen. Thirrje gjyqësore njoftim me shkrim i gjykatës që i dërgohet një personi për pjesëmarrje në një procedurë gjyqësore.
7. let. Fjalë që shkrimtari ua drejton dukurive të natyrshme, sendeve, lexuesve etj., dhe që përbëjnë një mjet poetik për të përforcuar shprehjen e ndjenjave.
✱Sin.: thirrmë, klithmë, britmë, bërtitje, vikamë, vikatje, piskamë, zë.

VIKATJE

VIKÁTJ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur bërtasim a thërrasim me zë të lartë. Andej dëgjohej një vikatje. Vikatje e madhe. Vikatje me tërë fuqinë e zërit.
2. Britmë; thirrje me zë të lartë.
✱Sin.: vikatje, piskatje, sokëllitje, ulëritje.

VILIKATJE

VILIKATJ/E,~A f. ~E, ~ET Vikatje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë