Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vetullnakatosur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETULLBINJAR

VETULLBINJÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i ka vetullatputhitura, me vetullabashkuara. Ai vetullbinjari.
Sin.: vetullpërpjekur, vetullbashkuar, vetullnakatosur.

VETULLBINJARE

VETULLBINJÁRE mb. Që i ka vetullatputhitura, me vetullabashkuara.
Sin.: vetullpërpjekur, vetullbashkuar, vetullnakatosur.

VETULLBINJARE

VETULLBINJÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i ka vetullatputhitura, me vetullabashkuara. Vajzë mori vetullbinjare / pse më dole gënjeshtare (kr. pop.).
Sin.: vetullpërpjekur, vetullbashkuar, vetullnakatosur.

VETULLNAKATOSUR

VETULLNAKATÓSUR mb. 1. Që i ka vetullat të puqura me njëra-tjetrën. vajzë vetullnakatosur.
2. Që i mban vetullatngritura nga zemërimi a inati. Ishte me sy të zgurdulluar e vetullnakatosur.
Sin.: veullmbërthyer, vetullpërpjekur, vetullngjitur, vetullbashkuar, vetullkërleshur, vetulldrizë.

VETULLNGJITUR

VETULLNGJÍTUR mb. Vetullpërpjekur, vetullbashkuar. Me sy të çakërruar e vetullngjitur.
Sin.: vetullmbërthyer, vetullpërpjekur, vetullbashkuar, vetullputhitur, vetullnakatosur.

VETULLPËRPJEKUR

VETULLPËRPJÉKUR mb. 1. Që i ka vetullat të puqura me njëra-tjetrën. Me sy të zi e vetullpërpjekur. Burrë vetullpërpjekur.
Sin.: vetullngjitur, vetullmbërthyer, vetullnakatosur, vetullbashkuar.

VETULLZINXHIR
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.