Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
VETULLABÁSHKË mb. 1. Që i ka vetullat të trasha e të gjata, me vetulla si bashkë, vetullan, vetullkalesh. Burrë vetullabashkë.
2. fig. Që ka një pamje të rëndë, që është hijerëndë dhe që rri me të madh. Ishte mustaqepandël (mustaqemadh) e vetullabashkë.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullan, vetullosh, vetullash, vetullor, vetullkalesh.
VETULLÁJKË mb. f. Që i ka vetullat të zeza, të trasha dhe të gjata, vetullkalesh. Ishte syzezë e vetullajkë. Grua vetullajkë.
2. Që rri me vetulla të ngrysura dhe që ka një hije të rëndë, vetullngrysur.
✱Sin.: vetullane, vetullashe, vetulltrashë, vetulloshe, vetullngrysur, vetullvrenjtur.
VETULLAKÓRB,~E mb. Që i ka vetullat shumë të zeza si pendët e korbit, vetullzi. Vetullakorb e mustaqezi. Vajzë syzezë e vetullakorbe.
✱Sin.: vetullzi, vetullkalesh, vetullsorrë, vetullgalë.
VETULLÁN,~E mb. 1. Që i ka vetullat të trasha e të gjata, me vetulla të dendura e të mbledhura. Djalë vetullan. Grua vetullane.
2. fig. Që ka pamje të rëndë e krenare. Burrë vetullan. Ishte vetullan. Vetullan e hijerëndë.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullash, vetullosh, vetullor, vetullkalesh, vetullabashkë.
VETULLÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që i ka vetullat të trasha e të gjata, me vetulla të dendura e të mbledhura. Ai vetullani kishte një hije të rëndë.
2. fig. Ai që ka pamje të rëndë e krenare. Ai vetullani ngrefoset shumë.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullash, vetullosh, vetullor, vetullkalesh, vetullabashkë.
VETULLASÓRRË mb. Që i ka vetullat shumë të zeza si pendët e sorrës, vetullzi. Syzeza vetullasorrë.
✱Sin.: vetullzi, vetullpisë, vetullgalë, vetullkalesh, vetullakorb.
VETULLFSHÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që i ka vetullat të mëdha, të dendura e të trasha. Ajo vetullfshesa.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullabashkë, vetullkalesh.
VETULLGJYRÇÍ mb. Që është me vetulla të zeza e të bukura, vetullzezë. Vajzë vetullgjyrçi.
✱Sin.: vetullzi, vetullasorrë, vetullkalesh, vetullpisë, vetullgalë, vetullallajë.
VETULLKABÚLË mb. Që i ka vetullat të gjera, me vetulla të mëdha, të mbushura. Kryemadh e vetullkabulë.
✱Sin.: vetullabashkë, vetullkreshnik, vetullan, vetullash, vetullkalesh.
VETULLKALÉSH,~E mb. Që i ka vetullat të trasha e të zeza; vetulltrashë, vetullzi. Mustaqelesh e vetullkalesh. Burrë vetullkalesh. Grua vetullkaleshe.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullan, vetullzi, vetullbashkë.
VETULLKAPËRXÍRË mb. Që është me vetulla të trasha e të zeza, vetullkalesh, vetullzi. Burrë vetullkapërxirë. Grua vetullkapërxirë.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullkalesh, vetullzi.
VETULLKATRÁN,~E mb. Që i ka vetullat të zeza si katran, vetullzi; kund. vetullbardhë. Mustaqezi e vetullkatran. Me cullufe të gjata e vetullkatrane. Moj cullufe e vetullkatrane!
✱Sin.: vetullzi, vetullkalesh, vetullsorrë, vetullakorb, vetullapisë, vetullallajë.
VETULLKATRAN,~I m. sh. ~Ë, ~Ë Ai që i ka vetullat të zeza si katran, vetullzi; kund. vetullbardhë. Ai vetullkatrani kishte një pamje të rëndë.
✱Sin.: vetullzi, vetullkalesh, vetullsorrë, vetullakorb, vetullapisë, vetullallajë.
VETULLKRESHNÍK,~E mb. 1. Që i ka vetullat të trasha e të gjata, me vetulla të dendura; vetullkalesh. Burrë vetullkreshnik. Symprehtë e vetullkreshnik.
2. fig. Që ka pamje krenare, fisnike e shumë madhështore; që është trim. Ai ishte burrë vetullkreshnik.
✱Sin.: vetullabashkë, vetullkalesh, vetulltrashë, vetullan, vetullash, vetullor, vetullosh.
VETULLKRESHNÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që i ka vetullat të trasha e të gjata, me vetulla të dendura; vetullkalesh. Vetullkreshniku kishte sy të mprehtë.
2. fig. Ai që ka pamje krenare, fisnike e shumë madhështore; që është trim. Ai vetullkreshniku të merr gjak në vetull.
✱Sin.: vetullabashkë, vetullkalesh, vetulltrashë, vetullan, vetullosh, vetullor.
VETULLÓSH,~E mb. Që i ka vetullat të trasha, vetullan, vetullash. Djalë vetullosh. Vajzë vetulloshe.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullor, vetullkalesh.
VETULLÓSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që i ka vetullat të trasha, vetullan, vetullash.
✱Sin.: vetulltrashë, vetullan, vetullash, vetullor, vetullkalesh.
VETULLPÍSË mb. Vetullzezë.
✱Sin.: vetullzezë, vetullasorrë, vetullkalesh, vetullakorb.
VETULLSHTËLLÚNGË mb. Që i ka vetullat të trasha e të dendura, si shtëllungë. Mustaqebashkë e vetullshtëllungë. Burrë vetullshtëllungë.
✱Sin.: vetullabashkë, vetulltrashë, vetullan, vetullash, vetullor, vetullosh, vetullkalesh.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë