Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vetullibërshim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETULLGAJTAN

VETULLGAJTÁN,~I m. sh. ~A, ~AT poet. Ai që i ka vetullatholla e të gjata si gajtan. Shtatinhedhur /vetullgajtani / fluturon me supe / ecën si sorkadhi (kr. pop.).
Sin.: vetullhollë, vetullibërshim, vetullçapër.

VETULLÇAPAR

VETULLÇAPÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që i ka vetullatholla e të bukura si çapar; që i shkëlqejnë si fijet e çaparit. Ai vetullçapari me sytëshkruar.
2. Ai që është trim e sypatrembur. Nuk i trembet syri atij vetullçaparit.
Sin.: vetullgajtan, vetullhollë, vetullibërshim, vetullbiskonjë.

VETULLÇAPARE

VETULLÇAPÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i ka vetullatholla e të bukura si çapar; që i shkëlqejnë si fijet e çaparit. Ajo vetullçaparja me sy të zinj.
Sin.: vetullgajtan, vetullhollë, vetullibërshim, vetullbiskonjë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.