Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vetullhënë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETULLDRAPËR

VETULLDRÁPËR mb., poet. Që i ka vetullatharkuara si drapër, vetullhark. Vajzë vetulldrapër. Me sy të zinj e vetulldrapër. Mor djalë vetulldrapër, kujton lulja se je gjarpër (kr. pop.).
Sin.: vetullhënë, vetullharkuar, vetullgrepe, vetullhark.

VETULLHARK

VETULLHÁRK mb. Që i ka vetullatbukura, të lakuara si hark (zakonisht për vajzat dhe gratë), vetullhënë, vetullkurorë. Ishte etullhark si hëna.
Sin.: vetullgrepe, vetullgrepkandar, vetullhënë, vetullkurorë, vetulldrapër.

VETULLHËNË

VETULLHËNË mb., poet. Që i ka vetullatkthyera hark si hëna e ngrënë, vetullkurorë (për vajzat e gratë). Vajzë vetullhënë.
Sin.: vetullkurorë, vetulldrapër, vetullgrepkandar, vetullgrepe.

VETULLKAMARE
VETULLKURORË

VETULLKURÓRË mb., poet. Që i ka vetullatbukura e të kthyera hark si kurorë (për vajzat e gratë). Flokëlëshuar vetullkurorë.
Sin.: vetullhënë, vetulldrapër, vetullgrepe, vetullharkuar.

VETULLQEMER

VETULLQEMÉR,~E mb. Që i ka vetullakthyera hark si qemeri, vetullkurorë. Nuse vetullqemere.
Sin.: vtullkurorë, vetullhënë, vetulldrapër, vetullharkuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.