Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vetmane”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETMAN

VETMÁN,~E mb. Që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; që rri i veçuar, vetmitar. Njeri vetman. Grua vetmane.
✱Sin.: i vetmuar, i veçuar, rrëzak, kallogjer, murg.

VETMITARE

VETMITÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që rri a jeton vetëm, larg të tjerëve; ajo që s'ka të afërm e farefis; ajo që e ndien veten të huaj midis të tjerëve. Jeta e vetmitares. Është e vetme, vetmitarja.
✱Sin.: vetmane, kallogre, murgeshë.

VETMORE

VETMÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që rri a jeton vetëm; ajo që s'ka të afërm e farefis; vetmitare, e vetmuar. Ajo vetmorja bën një jetë të vështirë.
✱Sin.: vetmitare, rrezake, vetmane.

VETMUJË

VETMÚJË mb. Vetmane.

VETMUJË

VETMÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vetmane.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë