Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vetman”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETMAN

VETMÁN,~E mb. Që ka mbetur vetëm, që s’ka kënd; që rri i veçuar, vetmitar. Njeri vetman. Grua vetmane.
✱Sin.: i vetmuar, i veçuar, rrëzak, kallogjer, murg.

VETMITAR

VETMITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm, larg të tjerëve; ai që s'ka të afërm e farefis; ai që e ndien veten të huaj midis të tjerëve. Jeta e vetmitarit. Shtëpia e vetmitarit.
✱Sin.: vetman, oshënar, kallogjer, murg.

VETMOR

VETMÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që rri a jeton vetëm; ai që s'ka të afërm e farefis; vetmitar, i vetmuar. Jeta e vetmorit. Ai vetmori është njeri pa njeri.
✱Sin.: vetmitar, vetman, rrëzak.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë