Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
LOPÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vegël krahu, me një pjesë të metaltë, të gjerë e pak të lakuar dhe me bisht të drunjtë, që përdoret për të hequr dhe, për punë bujqësore e për punë të tjera; vegël e tillë, që edhe pjesën e gjerë të kreut e ka prej druri e që përdoret për të marrë a për të hedhur diçka me të; sasia e lëndës që merret njëherësh me këtë vegël. Lopatë hekuri. Lopata e ushtarit. Lopata e mullirit. Lopata e furrtarit. Bishti i lopatës. Një lopatë dhe (rërë, gëlqere). Dy lopata miell. Heq dheun me lopatë. E mbush karron me lopatë. I shtie tavat në furrë me lopatë. Mbush thesin me lopatë. Hedh grurin në erë me lopatë. S'bëhet vreshti me urata, po me shata e me lopata.(fj. u.).
2. Mjet prej druri, me njërën anë të gjerë dhe me bisht të gjatë, që përdoret për të ngarë lundrën; rrem. Lopatat e lundrës. Barkë me lopata. U jep shpejt lopatave.
3. spec. Pjesë e një makine, e një pajisjeje etj., që shërben për të lëvizur, për të shtyrë, për të mbushur ose për të zbrazur diçka. Lopatë vetëngarkuese (vetëshkarkuese) (min.). Lopatë drejtuese. Lopatë pastruese (përzierëse). Lopatat e turbinave.
4. Mjet prej gome, në trajtën e një llape të gjerë, që vihet në këmbë për të notuar më lehtë. Lopatë noti.
5. Pjesë e trupit të disa kafshëve të ujit, që është si llapë e gjerë dhe shërben për të notuar etj. Lopatat e balenës. Lopata nuhatëse e peshqve.
6. zool. Lopatëz1.
7. bised. Shualli i këmbës, shputë. Lopatat e këmbës.
✱Sin.: vegël, qyrek, qehën, laskar, lungatë, pallangë, shputë, rrem, lopatëz, shputë.
♦ Sa t’i gërryesh (t’i ngresh) me lopatë shumë, pa masë; nuk mund të numërohen; sa rëra e detit; sa të hanë qentë. E ka gjuhën lopatë (dikush) tall. flet shumë e thotë gjëra të qena e të paqena, llap; e ka gjuhën të gjatë. U ka marrë lopata *thellë. Nuk i merr ujë lopata (dikujt). 1. Nuk i ecën fjala, nuk e dëgjojnë, nuk i shkon mirë një ndërhyrje etj. 2. Nuk i shkon diçka, nuk ia arrin një qëllimi që ka vënë; nuk i ecën në jetë, nuk i shkon puna mirë; nuk i merr ujë luga. I nxjerr (i mbledh) me lopatë (dikush) fiton shumë, nxjerr të ardhura të mëdha, s’i numërohen paratë; kund. (është) kripë në diell (dikush). I ka zënë lopata ujë (dikujt) çdo gjë i vete mbarë, është mirë, nuk ka vështirësi a halle, nuk ka arsye ta prishë gjakun; e ka hellin në prush (dikush); e ka (i ka punët) në vijë (dikush); i ka qiqrat të mbara (dikush).
VETËSHKARKÚES,~E mb., tek. Që shkarkohet vetë, në mënyrë automatike; kund. vetëngarkues. Makinë vetëshkarkuese. Kamion (vagon) vetëshkarkues. Lopatë vetëshkarkuese. Mekanizëm vetëshkarkues. Pajisje (makineri) vetëshkarkuese.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë