Fjalori

Rezultate në përkufizime për “veshvogël”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VESHBUKËL
VESHBUKËL

VESHBÚK/ËL f. sh. ~LA, ~LAT Ajo që i ka veshëtvegjël si të buklës. Ajo veshbukla i kishte vënë dy vathëvegjël.
Sin.: veshvogël, veshcurr.

VESHCIP
VESHCUB

VESHCÚB,~E mb. Veshcurr, veshvogël. Edh (kec) veshcub. Dhi veshcube.

VESHCURR

VESHCÚRR,~E mb. 1. Që i ka veshëtprerë a të shkurtër, me veshët curr (për kafshët). Dhi veshcurre. Cjap veshcurr. Dele veshcurre.
2. shar. Që i ka llapat e veshëvevogla a të prera; me veshëvegjël; veshprerë. (për njerëzit). Djalë veshcurr. Kokëmadh e veshcurr.
Sin.: veshok, veshvogël.

VESHCURR

VESHCÚRR,~I m. sh. ~Ë ~ËT 1. Kafshë (cjap, dash, qen etj.) që i ka veshëtprerë a të shkurtër, që është me veshët curr. Veshcurri i ngriti veshët.
2. shar. Ai që i ka llapat e veshëvevogla a të prera, që është me vesh curr (për njerëzit). Ai veshcurri i mbante flokëtgjata.
Sin.: veshprerë, veshok, veshvogël.

VESHKURRUSH
VESHKËLYSH

VESHKËLÝSH,~E mb. Që i ka veshëtvegjël dhekthyer si të këlyshit (për kafshët, të vegjlit e tyre). Kec veshkëlysh.
Sin.: veshvogël, veshbukël, veshçup, veshok.

VESHKËLYSH

VESHKËLÝSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Kafshë me veshëvegjël dhekthyer si veshët e këlyshit; veshvogël.
Sin.: veshçup, veshok.

VESHLLASTIK

VESHLLASTÍK,~E mb. 1. Që i ka veshëtmëdhenj e të gjerë si llastik opingash; veshmadh; kund. veshvogël.
2. fig. Që nuk i bëjnë përshtypje qortimet e të tjerëve; veshopingë.
Sin.: veshçorap, veshrrapuh.

VESHMADH

VESHMÁDH,~E mb. 1. shar. Që ka veshëmëdhenj; kund. veshvogël. Qen veshmadh. Kryevogël e veshmadh. Fëmijët e tallnin atë djalin veshmadh.
2. shar. Veshgomar, me veshë si të gomarit.
Sin.: veshak, veshuk, veshllapush, llapush, pallavesh, veshopingë.

VESHOK
VESHOK

VESHÓK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që i ka llapat e veshëvevogla. Ai veshoku edhe kokën e kishtevogël.
Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.

VESHOKE

VESHÓK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që i ka llapat e veshëvevogla. Ajo veshokja kishte shumë naze.
Sin.: veshvogël, veshcurr, veshshkurtër.

VESHVOGËL
VESHVOGËL

VESH/VÓGËL,~I m. sh. ~VÉGJËL, ~VÉGJLIT Dash. cjap etj., që i ka veshëtvegjël, që është me llapat e veshëvevogla. Dash (cjap) veshvogël.
Sin.: veshok, veshcurr.

VESHÇUL
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.