Fjalori

Rezultate në përkufizime për “veshvarur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LLAVESH

LLAVÉSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fig. Ai që është veshmadh e veshvarur; laboç, llaputan.
2. fig., keq. Njerivishet pa kujdes, me teshalëshuara.
3. fig., keq. Njeri i pazoti, i pavendosur, qullan. Llaveshi i zyrës.

LLAVESHE

LLAVÉSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fig. Ajoështë veshmadhe (njerëz a kafshë) e veshvarur (kafshë).
2. fig., keq. Ajovishet pa kujdes, që është e parregulltparaqitje.
3. fig., keq. Ajoështë e pazonja, e pavendosur.

VESHKALAVESH
VESHKRRUL

VESHKRRÚL,~E mb. Që i ka llapat e veshëvemëdha e të kthyera poshtë, veshvarur (për kafshët). Cjap veshkrrul. Dhi veshkrrule.
Sin.: veshvarur, veshkthyer.

VESHLAVAR
VESHLËSHUAR
VESHVARUR

VESHVÁRUR mb., bised. fig. 1. I zemëruar, i pezmatuar, i pakënaqur, që i ka varur veshët. Është veshvarur.
2. Që nuk mbahet më me të madh, që ka rrëshqitur keq; që ka rënë nga fiku. Iku veshvarur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.