Fjalori

Rezultate në përkufizime për “veshshpuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VESHBIRUAR
VESHSHPUAR

VESHSHPÚAR mb. 1. Që e ka llapën e veshitshpuar, me veshëshpuar (për bagëtitë, për t’i dalluar nga bagëtitë e fqinjëve etj.). Dele veshshpuar.
2. Që e ka llapën e veshitshpuar, me veshëshpuar për të vënë vathë (për gratë ose për vajzat). Vajzë (grua) veshshpuar.
3. fig. kap shpejt me vesh çdo gjë që thuhet, që s'i shpëton gjë; i zgjuar e mendjemprehtë. Atij nuk ia hedh dot, është veshshpuar.
4. keq. Që nuk ua vë veshin fjalëve të të tjerëve; që nuk i kushton vëmendje asaj që i thuhet; që nuk i bëjnë përshtypje qortimet që i thonë. Njeri veshshpuar.
Sin.: i zgjuar, mendjemprehtë, veshtak, veshtar, i veshtë, mendjeshkathët, i kuptueshëm, shpërfillës, mospërfillës.

VESHTAR
VESHTAR

VESHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ka veshëmprehtë, që dëgjon shumë, veshpipëz; që merr vesh çdo gjë që ndodh. Ai veshtari është shumë i vëmendshëm.
2. fig. I zgjuar, mendjemprehtë. Ai veshtari i kap gjërat menjëherë.
Sin.: veshqiqër, veshmprehtë, veshshpuar.

VESHTARE
VESHZHBIRUAR
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.