Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vertebër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

RRUAZË

RRÚAZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kokërr e vogël e rrumbullakët prej qelqi a prej ndonjë lënde tjetër, me një vrimë në mes, që shkohet në varg bashkë me të tjera ose që përdoret për qëndisje. Rruaza qelqi (xhami, qelibari). Bleu rruaza me ngjyra për të qëndisur.
2. vet. sh. Varg me kokrra të tilla të shkuara në një fill, që mbahet në qafë si stoli nga vajzat dhe gratë. Babai i bleu vajzës rruazat që i pëlqenin. Mbante një palë rruaza të bardha.
3. Pikë e vogël e rrumbullakët uji ose e një lëngu tjetër, sumbull. Një rruazë loti i ra në faqe.
4. fiziol. Qelizë e posaçme e gjakut, që luan rol të caktuar. Rruazat e kuqe qeliza të gjakut me ngjyrë të kuqe, pa bërthamë, që çojnë oksigjenin nga mushkëritë në të gjitha indet e trupit. Rruazat e bardha qeliza të gjakut pa ngjyrë, që kanë vetinë të kapin e të mbytin mikrobet ose të gëlltitin lëndët e tjera të huaja që hyjnë në organizëm.
5. anat. Eshtër e rrumbullakët me një vrimë dhe me tri të dala si dhëmbë, që lidhet me të tjerat për të ndërtuar shtyllën kurrizore të njeriut e të kërbishtorëve të tjerë. Rruazat e qafës i ishin drejtuar pas fizioterapisë. Kontrolloj rruazat e kurrizit.
6. edhe fig., vet. nj. Shtylla e kurrizit; kurrizi. Më dhemb rruaza e shpinës. I doli rruaza i doli kurrizi, u bë gungaç.
7. edhe fig., vet. nj. Qafa. Theu (këputi, zuri) rruazën. Në rruazën tënde në qafën tënde. Thefsh rruazën! mallk.
8. bised. Thelë e vogël mishi. Kishte ngrënë katër-pesë rruaza mishi.
9. vet. sh. Vathët e dhisë, rezhda. Kishte disa dhi me rruaza.
✱Sin.: bulë, rrotull, vertebër, shpinë, zverk.
♦ I ha (i kruhet) rruaza (*kurrizi, shpina) (dikujt). La rruazën (diku). 1. shih i ranë (iu këputën) kryqet (dikujt). 2. përb. shih zuri qafën (dikush). Shtie rruaza në pe (dikush). 1. Punon shumë ngadalë e me kujdes të madh. 2. shih tund (luan) derën (dikush). Theu (këputi) rruazën (dikush) përb. shih theu (këputi) qafën (zverkun) (dikush) përb. Zuri rruazën (dikush) keq. shih zuri qafën (zverkun) (dikush) keq.

VERTEBËR

VERTÉB/ËR, ~RA f. sh. ~RA, ~RAT anat. Unazë e shtyllës kurrizore te njeriu e te kafshët, rruazë. Vertebrat e qafës (e kryqeve, e bishtit). Dëmtoi një vertebër. Vertebrat cervikale vertebrat e qafës. Vertebrat torakale vertebrat e gjoksit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë