Fjalori

Rezultate në përkufizime për “veremç”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VEREMÇ

VERÉMÇ,~E mb. 1. Që është i sëmurë nga veremi, që ka veremin, vremç, i veremosur. Burrë veremç.
2. fig. keq. Që është shpirtkeq; shpirtlig; zemërkeq.

VEREMÇ

VERÉMÇ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Ai që është i sëmurë nga veremi, që ka veremin, i veremosur, vremç. Veremçi u bë më mirë.
2. fig. keq. Vremç; zemërkeq. Veremç i fëlliqtë, siç ka dukën ka edhe zemrën.

VREMÇ

VREMÇ,~E mb. 1. Veremç. Burrë vremç. Grua vremçe.
2. fig. keq. Që është shpirtkeq; shpirtlig; zemërkeq.

VREMÇ

VREMÇ,~IIII m. sh. ~A, ~AT 1. Veremç. Është vremç i mbaruar.
2. fig. keq. Semërkeq. Kurrë s’i këndon goja për mirë atij vremçi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë