Fjalori

Rezultate në përkufizime për “verdhalash”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LËVERDHË

LËVÉRDHË (i, e) mb. Që vjen pak si i verdhë, i verdhemë; i verdhë. Fytyrë e lëverdhë. Kalli i lëverdhë. Kashtë e lëverdhë. Lopë e lëverdhë. Me qime të lëverdha.
✱Sin.: i verdhë, verdhalash, i verdhemë, i zverdhur, i verdhur, i zbehtë, i zbehur.

VERDHALASH

VERDHALÁSH,~E mb. Që vjen si në të verdhë, i verdhemë (për shpendët e kafshët). Zog verdhalash. Lopë verdhalashe.
✱Sin.: verdhan, verdhash, verdhuk, mollak, i mollët.

VERDHAN

VERDHÁN,~E mb. 1. Që e ka qimen si të verdhë (për disa kafshë). Dhi (lopë) verdhane. Ka verdhan. Dhelpër verdhane.
2. Që ka ngjyrë të verdhë, i verdhemë. Fytyrë verdhane. Me lëkurë verdhane. Ngjyrë verdhane.
✱Sin.: verdhalash, mollak, molluk, i mollët.

VERDHAN

VERDHÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ka (viç, cjap) me qime si në të verdhë. Lëkura e verdhanit.
2. Ai që ka fytyrë të verdhë, i verdhemë (nga ndonjë sëmundje a nga ndonjë shkak tjetër). Atij verdhanit nuk i ndryshon njëherë ngjyra e verdhë e fytyrës.
✱Sin.: verdhalash, mollak, molluk.

VERDHANIK

VERDHANÍK,~U m. sh. ~Ë ~ËT Ai që është i zbehtë në fytyrë; verdhacak.
✱Sin.: verdhan, verdhosh, verdhuk, verdhalash, verdhacak.

VERDHASH

VERDHÁSH,~E mb. Që vjen si i verdhë, që është pak i verdhë; i verdhemë; që ka pendë a pupla si të verdha. Ftua verdhash. Dritë verdhashe. Zog verdhash. Fugë verdhashe.
✱Sin.: i verdhë, i verdhemë, verdhalash, verdhak.

VERDHEMË

VERDHÉM/Ë (i), ~E (e) mb. Që vjen si në të verdhë, që ka ngjyrë si të verdhë e pa shkëlqim. Kalli i verdhemë. Dhe (gur) i verdhemë. Lopë e verdheme. Me fytyrë të verdheme.
✱Sin.: i verdhemët, i verdhëllemë, verdhalash, verdhanjak, verdhan, mollak, i mollët.

VERDHOSH

VERDHÓSH,~E mb. Që është si i verdhë, i verdhemë; që është bërë i verdhë. Bojë verdhoshe. Ngjyrë verdhoshe. Dritë verdhoshe. Grurë verdhosh. Të lashtat verdhoshe.
✱Sin.: verdhalash, i verdhemë.

VERDHUK

VERDHÚK,~E mb. 1. Që vjen si i verdhë, i verdhemë. Dardhë verdhuke. Perime verdhuke.
2. Që është i zbehtë në fytyrë, verdhacuk. Vajzë verdhuke. Me fytyrë verdhuke.
✱Sin.: verdhalash, i zbehtë, verdhacak.

VERDHUK

VERDHÚK,~U f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Frutë që vjen si e verdhë, e verdhemë.
2. mospërf. Ai që është i zbehtë në fytyrë, verdhacuk. Atij verdhukut i ka ikur gjaku i fytyrës.
✱Sin.: verdhosh, verdhalash, zbehtan.

VERDHUL

VERDHÚL,~E mb., mospërf. Që është i zbehtë në fytyrë, i verdhë, verdhacak. Me fytyrë verdhule.
✱Sin.: verdhalash, verdhacuk, i zbehtë.

VERDHUL

VERDHÚL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Ai që është i zbehtë në fytyrë, i verdhë, verdhacak. Ai verdhuli duket se ka një sëmundje të keqe.
✱Sin.: verdhalash, verdhacuk, zbehtan.

VERDHULLOR

VERDHULLÓR,~E mb., poet. Që shkëlqen me një ngjyrë si të verdhë; i verdhemë, verdhalash. Në arat verdhullore. Në vreshtat (grunjërat) verdhullore.

VERDHUR

VÉRDHUR (i, e) mb. Që është verdhur, i zverdhur, i zbehur. Gjethe të verdhura. I verdhur në fytyrë.
✱Sin.: verdhalash, i verdhemë, i zbehtë, mongoloid.

VERDHËLLEMË

VERDHËLLÉMË (i, e) mb. Që vjen pak si i verdhë, që duket si i zverdhur, si i verdhemë. Kishte një fytyrë të verdhëllemë.
✱Sin.: i verdhemë, verdhalash, verdhacuk, verdhushkan.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë