Fjalori

Rezultate në përkufizime për “verdhac”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VERDHAC

VERDHÁC,~E mb. Që është i verdhë a i zbehtë në fytyrë, verdhacak. Fytyrë verdhace. Njeri verdhac.
✱Sin.: verdhacuk, i verdhë, i zbehtë, verdhalaq, fytyrëverdhë.

VERDHACAK

VERDHACÁK,~E mb., mospërf. Që është i verdhë a i zbehtë në fytyrë a në pjesë të tjera të trupit; që ka marrë një ngjyrë si të verdhë. Fëmijë verdhacak. Fytyrë verdhacake. Lëkurë verdhacake. Me fytyrë (me lëkurë) verdhacake.
✱Sin.: verdhac, verdhacuk, i verdhë, i zbehtë, verdhalaq, fytyrëverdhë, zbehtan.

VERDHACAK

VERDHACÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Ai që është i verdhë a i zbehtë në fytyrë a në pjesë të tjera të trupit, që ka marrë një ngjyrë si të verdhë. Ai verdhacaku është shëndetlig.
✱Sin.: verdhac, verdhacuk, verdhalaq, fytyrëverdhë, zbehtan.

VERDHACUK

VERDHACÚK,~E mb., mospërf. 1. Verdhacak, që ka fytyrë të verdhë, të zbehtë. Me fytyrë verdhacuke. I kishte faqet verdhacuke.
2. I zbehtë, që nuk duket mirë (për dritën etj.). Flakë (dritë) verdhacuke.
✱Sin.: i verdhë, i lëverdhë, verdhac, fytyrëverdhë, i gjelbër, i zbehtë, zbehtan.

VERDHACUK

VERDHACÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Ai që ka fytyrë të verdhë, të zbehtë, verdhacak. Ai verdhacuku me fytyrë të verdhë.
✱Sin.: verdhac, fytyrëverdhë, zbehtan.

VERDHË

VÉRDHËI (i, e) mb. 1. Që ka ngjyrën e kashtës, të limonit të pjekur, të squfurit a të arit etj. Bojë e verdhë. Shami e verdhë. Fustan i verdhë. Flokë të verdhë. Lule të verdha. Trëndafil i verdhë. Pe i verdhë. Qelibar i verdhë. Armë të verdha armë të lara me flori.
2. Që e ka fytyrën të zbehtë; i zbehtë (për fytyrën ose për pjesë të tjera të trupit të njeriut). I verdhë si ftua (si limon). I verdhë në fytyrë. Dyllë i verdhë shumë i zbehtë.
3. bised. Që e ka ngjyrën e lëkurës si të verdhë a të zbehtë të errët (si tipar i jashtëm i një race të njerëzve), mongoloid. Raca e verdhë.
4. fig. Që ka përmbajtje policore, që përshkruan ngjarje plot krime e vepra të shëmtuara. Roman (tregim) i verdhë. Dramë e verdhë. Letërsia e verdhë. Libër i verdhë.
5. Përdoret si pjesë e dytë në emërtimet e pathjeshta për disa bimë, kandrra etj. që kanë tërësisht a pjesërisht këtë ngjyrë. Duhan i verdhë. Manushaqe e verdhë. Misër i verdhë. Trëndafil i verdhë. Zambak i verdhë. Çimka e verdhë. Flutura e verdhë (e jonxhës). Merimanga e verdhë. Miza e verdhë.
✱Sin.: i lëverdhë, ngjyrëkashtë, ngjyrartë, ngjyrëlimon, bojëkashtë, bojëlimon, bojëportokall, verdhës, verdhac, verdhacak, i verdhemë, i verdhur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë