Fjalori

Rezultate në përkufizime për “verdhësirë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NGORDHËSIRË

NGORDHËSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kafshë e ngordhur, kërmë, cofëtinë. Grifa ushqehet me ngordhësira.
2. fig. mospërf. Njeri ose kafshëështë shumë i dobët, që mezi mbahetkëmbë. Lopa e tij është një ngordhësirë.
3. fig. shar. Njeri që nuk është i zoti për asgjë. – Ik, o ngordhësirë!
Sin.: mërshë, cofëtinë, gërdallë, marxhë, karkashinë, gërmadhë, kërmë, mëshkenjë, verdhësirë, stërvinë, kufomë, i pazoti, i paaftë.

VERDHCINË

VERDHCÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Verdhësirë.

VERDHË

VÉRDH/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Ngjyra e verdhë, boja e verdhë; ngjyrë midis portokallisë dhe së blertës në spektrin e dukshëm. Përdoriverdhën.
2. Pjesa e mesme e vezës, që ka ngjyrëverdhë. E verdha e vezës. Vezë me dy të verdha. Ha vetëmverdhën. Rrahuverdhën e vezës.
Sin.: verdhësirë, verdhët, e mollët, boçë, të kuq, e kuqe.
Ta jep *vezën pa të verdhë (pa të kuqe) (dikush). E skuqverdhën e vezës dy herë (dikush) keq. është dorështrënguar, rron duke kursyer shumë; ia nxjerr derifund vlerën diçkaje, e kullon; e lidh macen kur ha bukë; bën hesap sa ha macja në vit. *Vezë me dy të verdha (të kuqe). *Vezë pa të verdhë keq.

VERDHËSIRË

VERDHËSÍR/Ë,~A f. 1. Ngjyra e verdhë, e verdha; verdhësi, zbehtësi. Ka (mori) verdhësirë. Verdhësira e syve.
2. edhe sh. ~A, ~AT mospërf. Njeri i zbehtë e i tretur; ngordhësirë. Ishte një verdhësirë si kufomë. Kishin mbetur ca verdhësira.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.