Fjalori

Rezultate në përkufizime për “verb”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VERB

VERB,~II m. sh. ~A, ~AT I verbër.

VERB

VERB,~III m. sh. ~E, ~ET gjuh. Fjalë, shprehje; gjuhë.

VERB

VERB,~IIII m., mit. Perëndi e zjarrit.

VERB

VERB,~IIV m., mit. Shpirt i ligverbon njerëzit.

VERBOHEM

VERB/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Humbas dritën e syve, bëhem i verbër. U verbuapleqëri. Iu verbuan të dy sytë. U verbua dy sysh.
2. vetv. vriten e më vishen sytë nga një dritë e fortë, nga një shkëlqim i madh etj., nuk shoh qartë për një çast. U verbua nga dritat. Të verbohen sytë nga shkëlqimi i dëborës.
3. fig., vetv. Bëhem i paaftë për të kuptuar se ç'bëhet përreth a për të parë një të vërtetëduket qartë; humbas arsyen e gjykimin e shëndoshë, humbas mendjen. U verbua pas saj. U verbua ngamirat (nga lajkat, nga lavdërimet). U verbua nga ndjenja e hakmarrjes.
4. pës. e VERBÓJ.
Sin.: verbërohem, qorrohem, netohem, verbërohem.

VERBOJ

VERB/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Ia marr dritën e syve, e bëjverbër. I ra fruthi e ia verboi sytë.
2. Ia vras a ia vesh sytë dikujt me një dritëfortë, e bëj dikë që të mos shohë qartë për një çast. M'i verboi sytë dielli (drita e fortë, shkëlqimi i dëborës). Ecnim duke shkelur në atë bardhësiftohtë dëbore e cilaverbonte sytë.
3. fig. E bëjpaaftë (dikë) që të kuptojë se ç'ndodh rreth tij a që të shohëvërtetënduket qartë; e bëj që të mos arsyetojë e të mos gjykojëmënyrëshëndoshë; ia marr mendtë. E verboi zemërimi (lakmia, urrejtja). E verbuanmirat (lajkat, përkëdheljet).
Sin.: verbëroj, err, qorroj, lëbyr, netoj, vras.
Me *lugëkon e me bishtverbon (dikush) keq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.