Fjalori

Rezultate në përkufizime për “veçantim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

VETMIM

VETMÍM,~I m. vet. nj. Veprimi kur vetmoj dikë a kur vetmohem. Vetmimi i vetvetes. Vetmimi është i rëndë. Mos e provofsh vetmimin (ur.)!
Sin.: veçim, ndarje, veçantim.

VEÇIM

VEÇÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur veçoj a veçohem. Formë veçimi. Veçimi i qengjave nga nënat e tyre. Veçimi i kafshëvesëmura. Veçimi i përcjellësit elektrik.
2. Gjendja kur veçoj a veçohem. Veçimi i të sëmurit. Veçimi nga shokët. Veçimi nga njerëzit e tjerë.
3. gjuh. Vëniadukje e një gjymtyrefjalisë (dhe e fjalëvevarura prej saj) ose e një ndërtimi sintaksor me anë të pauzave, të intonacionit dhe të theksimit, duke i dhënë njëfarë mëvetësie sintaksore.
Sin.: ndarje, shkëputje, veçantim, përjashtim, mënjanim, izolim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.