Fjalori

Rezultate në përkufizime për “valanicë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PALCORE

PALCÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. vjet. Kuti e vogël prej metali, zakonisht e zbukuruar, që vihejrripin e mesit a në brez për të mbajtur vajin e pushkës; palcanake. Mbushi palcoren.
2. Misër i njomë, palcar.
Sin.: vajnik, valanicë, palcanake, palcar.

SHKALTORE

SHKALTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Vegël me ujë që shërben për të shkelur shajakun; valanicë, dërstilë. Shajak i rrahurshkaltore. Dërgojshkaltore.
Sin.: dërstilë, rrahstulë, valanicë, venicë.

VALANICAR

VALANICÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që punonvalanicë. Është valanicar i vjetërkëtë zanat. Valanicari ia mësoi zanatinbirit.

VALANICË

VALANÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dërstilë; vend ku vihet shajaku për t’u shkelur me ujë që të trashet e të ngjishet mirë. Shkel shajakunvalanicë. Valanica e shkelë shajakun shumë mirë.
Sin.: dërstilë, rrahstulë, venicë, vajanicë.

VALAVICAR

VALAVICÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeripunonvalanicë, në dërstilë. Valavicar me përvojë.

VALAVICË

VALAVÍC/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Dërstilë, valanicë.

VOJAVICË

VOJAVÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dërstilë, valanicë; mjet për t’i shkelur e përpunuar zhgunat.
Sin.: dërstilë, valanicë, rrahstulë, venicë, shkaltore.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.