Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vagabonde”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HALABAKE

HALABÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bised., përçm. Ajo që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaçe.
2. bot. Lloj kërpudhe që nuk hahet.
Sin.: rrugaçe, vagabonde, zuzare, endacake.

HULIGANE

HULIGÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET keq. Rrugaçe, vagabonde.

HUSHKULUR

HUSHKÚLUR,~A f. sh ~A, ~AT keq. Ajobredh lart e poshtë dhe nuk ngulet për të banuar në një vend; ajo që nuk ka një vend banimipërhershëm; endacake.
Sin.: endacake, bredhëse, shtegtare, bredharake, strehacake, vagabonde, rrugaçe.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.