Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vagabond”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BIJOK

BIJÓK,~U f. sh. ~Ë, ~ËT Rrugaç, vagabond.

DERBEDER

DERBEDÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., përb. Rrugaç, vagabond, faqezi. Me i bashkue treqind derbedera,/ Të pananë të tanë, të pababë. (folk.).

HALABAK
HALABAK

HALABÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., përçm. Ai që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaç. Shoqërohet me ca halabakë.
2. fig. Kukull a dordolecvendosetarë për të trembur shpendët dëmtuese.
Sin.: rrugaç, horr, vagabond, zuzar, endacak, dordolec.

HULIGAN
HULIGAN

HULIGÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Rrugaç, vagabond.

HUSHKULUR
HUSHKULUR

HUSHKÚLUR,~I m. sh. ~, ~IT keq. Burrë a djalëbredh lart e poshtë dhe nuk ngulet për të banuar në një vend; ai që është pa një vend banimipërhershëm; endacak. Mori për burrë një hushkulur.
Sin.: endacak, endës, shtegtar, bredharak, strehacak, bredhës, vagabond, rrugaç.

KODOSH

KODÓSH,~E mb., edhe si em., keq. Që ka vetitë a tiparet e një njeriu rrugaç; njeriu rrugaç a vagabond; rrufjan. Djalë kodosh.
Sin.: rrufjan, imoral.

KOPUK

KOPÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., shar. Horr; vagabond.
2. fig. Njeri i pasjellshëm dhe imoral.
3. si mb., bised., shar. I pandershëm dhe imoral; vagabond. Largohu, ore kopuk!
Sin.: horr, rrugaç, vagabond.

KULUF

KULÚF,~I m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Njeri i turmës a i rrugëve; rrugaç. Një grup kulufësh.
Sin.: rrugaç, vagabond.

KURVAR
KURVAR

KURVÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Burrë a djalë që shkon me kurva a që kurvëron; vagabond; pusht.
Sin.: vagabond, zuzar, rrugaç, pusht.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.