Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vërr”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GËRR-VËRR

GËRR-VË́RR onom. 1. Zhurmëkrijohet nga fërkimi i një sendi me një send tjetër.
2. fig. Grindje e kotë. Ai bën gjithë ditën gërr-vërr. Nuk e di nëse ka pasur ndonjë gërr-vërr.

TARA-TARA

TÁRA-TÁRA ndajf., keq. Duke folur pa thënë asgjërëndësishme; llaka-llaka, llam-llam. Mbeti tara-tara gjithë kohës. Llap tara-tara kudo.
Sin.: dërr-dërr, gërr-gërr, llaka-llaka, llam-llam, takla-takla, vërr-vërr.

VËRRAS

VËRR/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTUR 1. jokal., vet. v. III Nxjerr një zë të hollë e të zgjatur, lëshon virrmë (për dhitë); nxjerr një zë a britmëçjerrë (për disa kafshë). Vërriste dhia (cjapi). Vërriste dhia me të madhe se i kishte mbetur koka në një vrimëgardhit.
2. keq., jokal. Flas me zë të lartë e të çjerrë, çirrem; bërtas. Vërriste si i shkalluar. Vërriste nga inati. Mos vërrit!
3. kal. I flas a i thërras dikujt me zë të lartë, i bërtas. I vërriti me sa zë që kishte.
Sin.: çirrem, bërtas, vërret, mekërin.

VËRROJ

VËRR/ÓJ jovep., ~ÓVA, ~ÚR jokal. Çoj bagëtinëdimërojnëvërri, vërrinoj. Vërroivërri.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.