Fjalori

Rezultate në përkufizime për “vëllazëri”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ADELFI

ADELFÍ,~A f., bot. Bashkëngjitje e dy pemëve etj., pemë binjake (kumbull, qershi etj.), që rriten bashkë, binjakëzim. Adelfi e re. Adelfi kumbulle. Dru adelfi.
Sin.: dyjarësi, binjakësi, bashkëngjitje, sivëmësi, vëllazëri.

BASHKËSI

BASHKËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. vet. nj. pasurit diçkapërbashkët me një tjetër, prania e një tiparipërbashkët me një tjetër; lidhja e dy a më shumë gjërave sipas diçkajepërbashkët. Bashkësi ekonomike. Bashkësi (lidhje) gjuhësore. Bashkësia e territorit. Bashkësi idesh (qëllimesh, interesash, pikëpamjesh). Bashkësi mendimi (veprimi). Brenda bashkësive.
2. Grup njerëzishjanëlidhur e të bashkuar nga prejardhja, nga kushtet e jetesës, nga veçoritë kombëtare, nga interesa e qëllimepërbashkëta etj.; grup vendesh a popujshlidhen nga kushte historike ose nga interesapërbashkët ekonomikë, shoqërorë e politikë. Bashkësi e qëndrueshme. Bashkësi ekonomike (territoriale). Bashkësi kombëtare. Bashkësi shtetesh. Bashkësia iliro- shqiptare. Bashkësia evropiane.
3. hist. Formë e organizimitshoqërisërendin e komunës primitive kur njerëzit i zotëroninbashku mjetet e prodhimit dhe vetëqeveriseshin; formë e tillë që u ruajt pjesërisht edhevonë; komunë. Bashkësia primitive. Bashkësi fisnore. Bashkësitë fshatare. Prona e bashkësisë. Shthurja e bashkësisë.
4. fet. Grup murgjish a fetarësh që banojnë në një manastir; vëllazëri; grup i madh njerëzish të një besimi fetar. Bashkësi fetare. Bashkësia ortodokse (katolike, myslimane, bektashiane).
5. mat. Tërësi njësish ose elementeshkanë një vetipërbashkët, karakteristike vetëm për to (si tërësia e numrave natyrorë, tërësia e nxënësve të një klase, tërësia e drurëve të një pylli etj.). Bashkësi e pafundme (e kufizuar, e mbyllur). Bashkësia e numrave. Sistemi i bashkësive.
6. gjeol. Tërësia e zonave dhe e shtresave gjeologjikekanëpërbashkët përbërjet, ndërtimin etj. Bashkësi gjeologjike.

PËRSHQYHEM

►PËRSHQ/ÝHEM jovep., ~ÉVA (u), ~ÝER vetv. Përçahem. U përshqyen si vëllazëri.

VLLAZNI

VLLAZNÍ,~A f. sh. ~, ~TË Vëllazëri.

VËLLAZNI

VËLLAZNÍ,~A f. sh. ~, ~TË etnogr. Vëllazëri.

VËLLAZËRI

VËLLAZËRÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. përmb. Tërësia e vëllezërve, vëllezërit. U mblodh (erdhi) vëllazëria.
2. nj. Lidhja e ngushtë e dashuria ndërmjet vëllezërve ose ndërmjet njerëzve të një gjaku; të qenët vëlla me dikë. ruajmë vëllazërinë! E kanë ruajtur vëllazërinë. E kanëshenjtë vëllazërinë.
3. etnogr. Nënndarje e një fisi, i cila përbëhet nga disa familjemëdha ose nga disa grupe familjesh të së njëjtës prejardhje nga ana e babait me pronëpërbashkët dhe ndahejdisa barqe sipas numritdjemve. Vëllazërimëdha (të vogla). Vëllazëri me pesë barqe. Fis me tri (me katër, me gjashtë) vëllazëri. Janë në një vëllazëri.
4. vet. nj. Shoqëri a miqësi e ngushtë e disa njerëzve që i lidhin interesat dhe qëllimet e përbashkëta; lidhje e dashuri prej vëllezërish. Kemi vëllazëri me të. Forcuan vëllazërinë.
5. vjet. Bashkim i disa njerëzvejanë të një kombësie a kombi ose që kanë interesa e qëllimenjëjta, të cilët formojnë një shoqëri me synimecaktuara, shoqëri, shoqatë. Vëllazëritë atdhetare (kombëtare). Vëllazëritë e shqiptarëve jashtë atdheut. Anëtar i vëllazërisë. Themeluan një vëllazëri. Vëllazëritë e arbëreshëve të Kalabrisë.
6. fet. Grup murgjish a fetarësh të tjerëbanojnë në një manastir a që janëlidhur nga qëllime e synimepërbashkëta, bashkësi fetare. Vëllazëri fetare. Vëllazëria e Manastirit. Vëllazëri e shenjtë. Bënte pjesë në vëllazërinë e manastirit.
Sin.: vëllezër, miqësi, shoqëri, shoqatë, bashkësi, çetë, vëllazërim.

VËLLAZËRIM
ÇETË

ÇÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Grup i vogël njerëzisharmatosur me një komandant a njësi e vogël luftarake. Çetat e kreshnikëve. Çetë luftëtarësh. Çetat e lirisë. Çetat e maleve. Çetë kusarësh. Lufta e çetave. Luftëtarët e çetës. Dolënçetë. U mbush mali me çeta. Edheçetat patriotike ka pasur gra.
2. Grumbull njerëzish; grup. Çetë njerëzish. Çeta e krushqve. Çetë fëmijësh.
3. Lojë çetash; prekja që i bën një lojtar kundërshtaritkëtë lojë. Çeta me të lënë. Çeta me të mbyllur. Luajmë çetën. Ia la çetën (dikujt) e mashtroi, ia hodhi.
4. Njësia më e madhe e organizimitfëmijëve në një shkollë ose kampperiudhën e diktaturës komuniste. Çeta e pionierëve. Çeta e shkollës. Çeta e kampit. Udhëheqësi i çetës.
5. etnogr., vjet. Grup familjesh me prejardhjepërbashkët, vëllazëri; farefis. Agai i çetës. Martesa jashtë çetës. Nuk ka çetë këtu ai nuk ka farefis të tij këtu. Mbledh çetën.
6. krahin. Lagje.
7. vjet. Çetim. Doli për çetë.
Sin.: vëllazëri, farefis, grup, çetim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.